بعضی نماز را با خشوع می خوانند: «والذینهم فی صلوتهم
یكصد و چهارده نكته در باره نماز . ج1، ص: 93
خاشعون» [1] خشوع، ادب جسمی و روحی است.
رسول اكرم صلی الله علیه و آله دید كه شخصی در حال نماز با ریش خود بازی می كند، فرمودند: اگر او روح خشوع داشت، هرگز این كار را نمی كرد. [2]
بعضی نسبت به نماز مراقبند: «و هم علی صلوتهم یحافظون» [3]
بعضی كار را به خاطر نماز رها می كنند: «رجال لا تلهیهم تجارة ولا بیع عن ذكر اللّه» [4] نه تجارت دائمی و نه بیع موقّت، مانع آنها از ذكر خدا نیست.
بعضی با نشاط به سوی نماز حركت می كنند: «فاسعوا الی ذكراللّه» [5]
بعضی بهترین لباس را برای نماز می پوشند: «خذوا زینتكم عند كل مسجد» [6]
بعضی عشق ثابتی نسبت به نماز دارند: «الذینهم علی صلوتهم دائمون» [7]
یكصد و چهارده نكته در باره نماز . ج1، ص: 94
امام باقر علیه السلام فرمود: مراد دوام بر نمازهای مستحبّی است.

چنانكه مراد از «علی صلاتهم یحافظون» [8] حفاظت بر نمازهای واجب است كه با شرائط انجام گیرد.
بعضی برای نماز سحرخیزی دارند: «فتهجّد به نافلة لك» [9]
در این آیه، خطاب به پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله است كه: پاسی از شب را از خواب برخیز وقرآن بخوان. مفسّران اسلامی این تعبیر را اشاره به نماز شب دانسته اند.
بعضی شب را با نماز، صبح می كنند: «یبیتون لربهم سجداً و قیاما» [10]
و بعضی سجده ای همراه با اشك دارند: «سجداً و بكیّاً» [11]
(خدایا! شرمنده ام كه این مراحل را می نویسم، ولی خودم یكی از این مراحل را طی نكرده ام) .
ای خواننده عزیز! تو به من كاری نداشته باش.
U111
[1] . مؤمنون، 2
[2] . تفسیر صافی
[3] . انعام، 92؛ معارج، 34
[4] . نور، 37
[5] . جمعه، 9
[6] . اعراف، 31
[7] . معارج، 23
[8] . معارج، 34
[9] . اسراء، 79
[10] . فرقان، 64
[11] . مریم، 58