کـربـلا آغــوش غم را بــازکن(نوحه اربعین)
کـربـلا آغــوش غم را بــازکن
شــرح درد و غصـه را آغـــاز کن
اندک اندک میرسد یک قــافله
تــاوصـال دل نمــانده فـاصلـه
کربلا ایـن قافله بارش غم است
از سفـر برگشتـه غـرق ماتم است
ایـن اسیـــران اهلبیت حیـدرند
رهـــــروان مکتب پـیغمبـــرند
بـشنـو ایــن غم نالـههـا را کربلا
وسعت درد وبــــلا را کــربـــلا
هیچ دانی این نوای غم زکیست؟
ایـن فغان و نـاله و ماتم زکیست؟
آری زینب وای وشیـون می کنــد
بـا بـــرادر راز گفتــن می کنــــد
کـــی بـــرادر از اســارت آمدم
از دل شـــــام حقـــارت آمدم
از کـدامیـن درد و مــاتم گویمت
درکجــای این غمستان جویمت
لشکـرکــوفی زمـرگت شـاد بود
مست از خونخـواری و بیـــداد بود
دشمنت با زورِ صـد شمشیـرکین
بـرد مــا را در غُـل و زنجیــرکین
بعد ازآن آوارﺓ صحــــــرا شدیم
کوچه گـرد کـوی نـامردان شدیم
یا حسین جرم صغیـرانت چه بود
کـزدم شــلاق شـدگلهـــا کبود
راهــی ویرانــه اعــــــداشدیم
هم به شام وکوفه سرگردان شدیم
از فـــراز بـام سنــگم می زدند
چوب و آتش تیــر ننگم مـی زدند
آه از آن زخم زبــانهــــای عـدو
طعنه هـای دشمن بـــی آبــــرو
دید چشمم هتک حرمتها حسین
بـرلب خونیــن جسارتهــا حسین
آنچه دیدم فتنـه ونیــرنگ بـود
کینـههای مردمی دل سنگ بـود
خطبه خواندم فتنـهها شد بـر ملا
شد حـدیث خون نگیــنکــربـلا
تـاج و تخت خصم را بــرهم زدم
زخم دل را اینچنین مــرهم زدم
هـرکجا باشم بـه فــریــاد رسـا
گویم ایــن اسـرار دشت کــربلا
تـا قیـامت کــوی تو محراب دل
جـایــگاه و رونـق احبـــاب دل
خوردهبین هـردم به شوق نینـــوا
می سـرایـد نغمـه هـایـی جـانفزا
هدف از راه اندازی این سایت مقابله با دسیسه های شوم دشمنان و شبهات وارده میباشد