م در کربلا تا با خدا نجوا کنم از دل و جان حکم اورا مو به مو اجرا کنم آمدم تا درس انسانیت و مردانگی در نخستین صفحه تاریخ دل انشا کنم امدم تا درره عهدی که بستم با خدا حکم اورا موبه مو از دل و جان اجرا کنم آمدم تا تشنه لب جان در رخ جانان دهم نقش خود را در زمین کربلا ایفا کنم در عزای شه دین کرببلا میلرزد نه همین کرببلا ارض و سما میلرزد خبر قتل حسین امده بر سوی حرم زین خبر قلب عزیزان خدا میلرزد از فرشیان تا عرشیان رو به عزایند امشب پدرش مولا علی صاحب عزایست امشب آمذه زینب ز خیمه گاهش بیرون تا ببیند سر عباس و حسینش امشب ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………من حسینم تشنه کام عالمم پاره ی قلب نبی اکرمم جامعه دارد بحون من نیاز با خدا کاریست بپا دارم نماز انقدر خون میدهم در کربلا تا کنم پروردگارم را رضا از زبان کودکی دارم بیاد دیده بودم مادرم شش ماه داد من همین شش ماهه ام قربان کنم خون اورا هدیه بر قرآن کنم ………………………………………………………………………………………………………………………………………………….. زيــنب يـا عـــلي اتصوّب گلبها
گــــوم استــــمع ونّـــتها وعتبهاخــــــل تــــــشكــــيلــــك آلام خـــــــانــــــت بيــــها الايـــامگـــوم اســــتمع ونّــــتها وعتبها* * *يــــا عـــــلي زيــــنب گــبالك وگفت واحنت ظلعهاوالـــــدمع مـن جمر يجري وغاب الينشّف دمعهاوانــــت يا أبا الحسن تدري مصابك لزينب فجعهاهـــــالـــــلّيله ظــــلت حايره دمــــــك ومـــــدمعــــها جرههـــــاي العــــقيله الــصابـره اشــــــلون يــــتغيّر وضعهاشـــــوف الــدهر لو خانت ايامهيعـــيّن بــــــالگلب رمية سهامهصــــــوّب زيــــــنب ســـهام خــــــانــــت بـــــيــــها الايامگـــــوم اســــتمع ونّــتها وعتبها* * *يــــا عــــلي گـــلب العقيله اتگطّع بهمها وصبرهاخــــــانت الايــــــام بــــــيها وغـــــدر وياها دهرهاومثــــــل طــــبرة ابن ملجم هالدهر عگبك طبرهاســــيف ابـن ملجم من طبر هــــامــــتك يا فارس مضرصــــاب العـقــــيله بــــــالاثر ومثـــل أمــرك صار امرهاانــــت اتــــوسّدت فوگ الترايبوهيّـه موسّده بارض المصايبمـــــن عگـــــبك يـــضرغام خـــــــانت بـــــــيها الايـــــامگــــوم استمع ونّـــــتها وعتــبها* * *يـــــا عــــلي ابــــعين العقيله اتفايضن دمك ودمهافــــوگ لــوعة فگد جدها وفوگ محنة فگد امهاالـــــنوب فـــــاجئها دهـــــرها ابـفگدك وزيّد المهاوالاشــــد مــن هاي المحـن مــــن شافتك يا ابـا الحسنمنـــــحجب بــــثياب الچــفن هـــــذا الفــــجعها وهـــظمهاشيـــصبر الگلب يا داحي البابلو من صخر چان اتفسّر وذابحگّــــــه الجـــــــفن ميـــــنام خــــــانت بـــــــيها الايــــــامگـــوم اســــتمع ونّــــتها وعتبها* * *يـــا عـــلي زيـــــنب تحوم وحايمه عليها المصيبهوصــــاحت بــــصوت المــــعاتب لا تخليني غريبهالــــدار لــــو فــــگدت الغالي بعد هالغالي شيجيبهوالــــوالي مـــــنهو يعوّضـه لــــو فــــارگ الدار ومضهفــــراگك صعــب يالمرتضه ولـــــيلة مـــــصابك رهيــبهخــــابن يـــا علي ضنك وضنهاواســـــتافه الـــــدهر منّك ومنهااشــــلون الجـــــرح يـــــلتام خـــــانت بــــــــيها الايــــــامگــــوم اســـــتمع ونّــتها وعتبها* * *يــــا عـــــلي بهاي المصيبه يعجز لساني يوصّفزيــــــنب بــــدارك وسمعت صوت جبرائيل يهتفانهدمت اركـــــان الــــــديانه والدمع بالعين يذرفوزيــــــنب تـــــحن بالفاجعه وبـــــهالخطب متــــــصدعهاتــــعنّت لشـخصك مسرعه شـــــافتك عالموت مشرفلمّـــن ســـــمعت الــهاتف يناديذكـــرت لوعة الزهره والهاديوحــــــاطت بــــــيها الأحلام خــــــانــــت بيـــــها الايـــــامگــــوم اســـــتمع ونّــتها وعتبها* * *والاشد من هالمصايب يا علي مرّت عليهابكربلا ويا ريت حاضر شخصك وينظر شبيهالا اهل لا والي عدها وانچتل بالطف وليهامـــا تـــدري يـــا عـقد الولهزيــــنب غــــريـبه بـــــكربلهومتـــــحيـره بـــــهالعايـــــله* * *بــــكربلا زيـــــــنب غــــريبه والخـــيم بالنار تسعروابــــو اليــــمه اعلى الترايب جسمه متوذّر يحيدروعــــالخيم گــــوم آل اميـــه هجمت وسلبت الخدّريـــــا حيــــدر وهــــذا الجرهبـــــحال الحــــرم المـــخدّرهوبـــــالغربه ظـــــلت حـايرهوفـــــوگ هــاي المحن كلها مشت للكوفه يسيره……………………………………………………………… ……………………………………………. عشق یعنی از مدینه تا بلا عشق یعنی کوفه تا شام بلا عشق یعنی سر بزير انداختن عشق يعني بر عدو بر تاختن عشق یعنی يك نفر از هاشمي عشق یعنی يك قمر از هاشمي عشق یعنی نعره حيدر زدن عشق یعنی يك علي در چند تن عشق یعنی يك تن بي دست پا عشق یعنی يك سري بر نيزه ها عشق یعنی ام البنين دارد يلي يك يلي از نسل مولامان علي عشق یعنی هفت وادي اضطراب عشق یعنی تشنگي در شط آب عشق یعنی ذوالفقار صفدري عشق یعنی عباس و حسين بن علي عشق یعنی العطش دارم عمو بند مشكم را بگير جانم عمو عشق یعنی انا عباس علي جان فدايت اي حسين بن علي عشق یعنی در كنار شط آب يك يلي افتاده اندر پاي آب عشق یعنی اين یل ام البنین انت مولايم ابوفاضل همين   زينـب أنـا الـــغــريبة = ومـْـصـيـبـتي مـصيـبةمـحـتـاره يــا زمــاني = منـيـن الصـبـر أجــيـبه*****ارحــمــني يـــا زمــاني = أدري شـكـثـر أعـانيتــدري الـهـضـم سباني = بـمـصـايـبـه الـرهـيبه*****من زغري ما عـفـتـني = چم مـحـنـه شـوّفـتـنيبـالـحــسـره چـتـّـفـتـني = بـهـمـومـك الـعصيبه*****أمــــي! أبــوي!أخـــوتي!= ترجّع عـليـّه صـوتـيأتـمــــنـــى والله مــوتي = مـن دنـيـتـي العـجـيبة*****چــان الــصـبـر دخـيـلـي = رابـي بـوسـط دلـيـليبـس مـن وگـع كـفـيـلـي = فـتّ الـگـلـب نـحـيـبـه*****شـأنسـى الـذبـح زلـمـنه ؟ = أنسى لحرگ خـيمنه؟لـو مـن سـبـوا حـرمــــنـه = وعـفنه الجثث سليبه*****غـدرك شـِـمَـلـنه كـــلـــنـه = بــدّد شـَــمـِـل أهـلـنـهحــتـى نــحــر طـــفــلــنــه = بـمـهـده شـعـل لهـيبه*****أخــذونـــــي آل أمــــــيــّــه = فـــوگ الـهـزل سبيّهبـس شـتــــســــــوّي بــيــه = وهَـم أبقه كـلّي هيبه*****شـامــت تـصــد عـــــلـــــيـه = مـا ظـل خـدر إلــيـهبــس تـبـقى هــيـه ، هـــيـــه = بـت فـاطـمـه النجيبه       جعفرُ الطهرِ شعاري = و بهِ اليومَ افتخاري لو قطعّتم منحري= جعفريٌ جعفري جعفرُ الطهرِ شعاري ---------لَمْ يزلْ صوتُ يقيني وولائي = قارعا أسماع كُل الأشقياء آلُ طه منهجي هم وارتقائي = هكذا في حبهم رفَّ لوائي شربَ السيفُ كثيرا من دمائي = وأنا ما زلتُ مشروع فدائي للمنايا اشتري = جعفريٌ جعفري جعفرُ الطهرِ شعاري ---------أناْ بسم الله أعلنتُ قراري = مذهبُ الحقِ طريقي واختياري جعفريٌ وأنا أرعى ذماري = لطغاة الأرض لا لستُ أداري لبسَ المجدُ وشاحا من مداري = أينما كنتُ يكون الحقُ داري موردي أو مصدري = جعفريٌ جعفري جعفرُ الطهرِ شعاري ---------جعفرُ الصادقُ مشكاةُ يقيني = نِلتُ فخراً باسمهِ إن ينسبوني خالقُ الكونِ الهي ثمَّ ديني = دينُ من صلى لأولى القبلتينِفاسمع الحقَ ثلاثا تحتويني = جعفريٌ علويٌ وحسينيلستُ أخشى غادري = جعفريٌ جعفري جعفرُ الطهرِ شعاري ---------قدْ بكاهُ العرشُ نوحاً بالحداد ِ =ومن الحزنِ اكتوى قلبُ الرشادِ فإلى اللهِ مضى خيرُ العبادِ = بعد أن كابد من اهل الفسادِ لمْ يزل للحقِ صوتٌ وينادي = وضياءٌ ظل يزهو باتقادِ من قديمِ الأعصُرِ = جعفريٌ جعفري جعفرُ الطهرِ شعاري ---------طابَ أصلا وارتقى فوق المعالي = آيةٌ إشراقها نورُ الجلالِ أبنُ طه المصطفى خيرُ الرجال = أنني في حبهِ لستُ مغالي منبعُ الصدقِ بقولٍ أو فعّـــالِ = نورهُ الثاقبُ يمحو للضلالِماثلٌ في خاطري = جعفريٌ جعفري جعفرُ الطهرِ شعاري ---------أسلم الروح الى المعبود ِ صبرا = حيثُ معراجُ بني الزهراء مسرى بين سيفٍ حزَ للأطهارِ نحرا = أو شهيدٍ قد قضى بالسّمِ سرَّا كلهم لاقى من الطغيان غدرا = ولهم طه النبيُّ الدمعَّ أجرى أنني للمحشرِّ = جعفريٌ جعفري جعفرُ الطهرِ شعاري ---------لمْ يمت جعفرُ واللهِ يقينا = أنه حيٌ يـــــــــؤمُ الخالدينا شأنه شأنُ عليٍ وحسيـــنا = الساجدين العابدين ألحامدينا فكرهُ الوقادُ يجتــاح سنينا = والى يوم ظهور الحق فينا زمرةَ الغدر احذري = جعفريٌ جعفري جعفرُ الطهرِ شعاري ---------عمار جبار خضير 13شوال 1430 يا نجمات الليل شوفن حال البيهبس دمعاتي اتسيل وأتنطر يوميهيمته ايردون الي ........... ناسي وگومي وهلييانجمات الليل******************************ارید ارسل مراسیلی ومنهو ایوصل المرسالالهلی الطالت مسافتهم وبعیدعلیه هالترحـــالشالو عنی وانه ابقیت وحیده ومنی راح البالعافونی بآثــرهم لیشوعــــلیه النـــایبه تنهالانوح ودمعتی بعینی ویومـــــیه عله هالمنوالیا نجمات خبریهم عله حالی وقری هالــقوالیایوم اتردون للطفـــله اتفرحوههمشتاقه وتدرون وللروح اتسلوههوهذا الهم ينجلي .............. بناسي وگومي وهلييا نجمات الليلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــسكن بيـــــه بعُــــد اهلي وعنــــــي ما اظنه ايروحاون بالليـــل واتحسر واگظـــي الليل دمعه ونـــوحطفلهاوحدي وسط الدار وعليه النايـــبات اتلـــوحاحاچي الدار هم يادار يردون وتــــردلي الـــروحسكته وما ترد جواب وصدا الصيحات اليه اتبوحاون الغربتي بهــــالدار مثل ونـــــة حمـــام الدوحراحت تعمه العين من نوحي الفركاكمولو رديتو الحين بالروح اتفـــداكمبس دماتي اتهلي ............. بناسي وگومي وهليــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــاصد يا ليــــــل للمحراب ومحراب الابو خــــاليوين الي يصلي بيك احـــــچي وريحـــــه البـــــالييوميــــــه اكلم بيـــــــك ارحم غربتـي وحــــــاليانـــشدك عن ابويه حســـــين جــــاوب ذاب دلاليعليله ارحم زغر سني وجسمي من المرض بالياشتاگيت الهلي ياليل وغير النــــوح ابـــد مـــاليما احمل والله فرگـــاگم يوميــــهولايمكن انساه ذكر اهلي وطاريهوليش بهم تبتلي ............ ناسي وگومي وهليــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــــــــــيا نجمات خبري اهلي وذكريهم عله الجيهوحيده بدارهم ظليت وعليهم عـــيني اربـيهمنتظره علي الاكبر وابو فاظــل يمر بــيهاعاين عالدرب كل ساع واناطر انه يوميههلي طولتو غيبتكم ذبحني الغرب طــاريههم يوم وتمرونـــــي وتذكرون الكــــم بنيهمو گلتو اتمرون ليه ومـــاتنسونيوردود اترجعون واتفرحون عيونيايرد عباس وعلي .............. وناسي وگومي وهليــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــاريد اخبار عن اهلي منهو ايجيبلي الاخــــبارنخيت الگمر والنجمات ونخيت الغيم والامطاربس ماكو خبر منهم وعليهم گلــبي شــــب بنارهلي ما اعتقد ينسون طفــله وتاركـــيهه بــــدارالسفر ما ظن ينسيهم اخافن صادفــــت اخطــارالهلي منهو اليوديني واشوف عليهم الي صــارارد اعرف يا ناس شنــهو الصار عليهموصاير عندي احساس الاخطار اتلاگيهميا نجمات اسئلي ............. ناسي وگومي وهليــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــهواجس بيه عن اهلي ولجلهم ما تهيد العينراحو وابعدو عني وخذاهم من اديه البــــيناناشد عن ابو فاظل وعن امي وابويه حسينوالسجاد وام كلثوم وعبد الله الطفل چا وينمنهو الي يرجعـهم هلي لديـــارهم طيبــــيننذر انذر اله عمري لو ردو هلي بهالحيــنانثر بيه ورود درب الي يرجعهموبگلبي المـكسور اوگف واستقبلهمويعيد منزلي .......... بناسي وگومي وهليــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــخامكم وخادم الحسينحيدر الملا الكربلائي12\10\2009     أين ما رفَّ لوائي = ستراني كربلائي بصميمي وانتمائي = قبلتي اضحى حسين -------نحنُ قوم لو قتِلّنا = وذبحنا ونشرنا ثمَ أحُيينا , لعدنا = دمعة تبكي حسين في ضيائي وانطفائي = ستراني كربلائي أن هذا كبريائي = من كراماتِ حُسين ---------------------------قد رضيناه إماما = وعشقناه هُيّاما قل سلاماً قل سلاما = يا حبيبي يا حسين بين ارضي وسمائي = ستراني كربلائي وجراحي ودمائي = من جراحات حسين ---------------------------ان هذا ظل عهدي = لأبي الاكبر جهدي واذا ما جئتُ لحدي = سأنادي يا حسين بختامي وانقضائي = ستراني كربلائي ثم في يوم الجزاء = شافع الذنب حسين ----------------------------قبة المولى مناري = وضريح السبط داري وشعاري وافتخاري = في مولاة حسين رغم كربي وابتلائي = ستراني كربلائي لم أزل للأدعياء ِ = ثورة باسم حسين ---------------------------لحسين نبضُ قلبي = انه اشراق دربي وبه ينزاح كربي = حينما ادعو حسين بصلاتي ودعائي = ستراني كربلائي فشفائي ودوائي = في مناجاة حسين --------------------------لإبي الضيم عشقي = وبه في المهد نطقي لن يضيع اليوم حقي = في سجلات حسين بيقيني وولائي = ستراني كربلائي ان حمدي وثنائي = لن يفي حق حسين -----------------------------عمار جبار خضير - العراق       شد بی پسر اُمُ البنین خونین جگر اُمُ البنین اُمُ البنبن افغان کند رو سوی قبرستان کند آمد بشیر از کربلا بنموده اعلام عزا خونین جگر اُمُ البنین شد به پسر اُمُ البنین یا اهل یثرب السلام بر ما حســین دارد پیام عبـاس ، حســیـن برادرش شهـید راه داورش خونین جگر اُمُ البنین شد بی پسر اُمُ البنین گشته خزان گُـلزار او آه از دل ِ افکار او مادر بسی زحمت کشید تا به چهار فرزند رسید خونین جگر اُمُ البنین شد بی پسر اُمُ البنین زنها پی غمخواری اش آیند و بر دلداری اش گویند : تو ای بانوی دین کن صبر و یا اُمُ البنبیـن خونین جگر اُمُ البنین شد بی پسر اُمُ البنین از دل کشید آهی حزین دیگر ندارم نور ِ عین رفته عزیزانم ببین جانها به قربان حســیـن خونین جگر اُمُ البنین شد بی پسر اُمُ البنین       دوازده تا گل سرخ دوازده تا گل سرخ که ساقه هاشو چیدن دوازده تا گل سرخ که ساقه هاشو چیدن یکیشون توی دنیا یه روز خوش ندیدن یکی مثل قناری تو زندون و قفس بود یکی توی مدینه ولی به هم نفس بود یک به شهر غربت گرفتار بلا بود یکی به ضرب کینه اسیر و مبتلا بود آره دیوونشونم آره دیوونشنونم گدای خونشونم گدای خونشونم خدا چه مهربونه همه چیز و میدونه خدا چه مهربونه همه چیزو میدونه مشیتش همین بود یکی زنده بمونه مشیتش همین بود یک زنده بمونه آره یه شاهزاده آره یه شاهزاده که روی خوشی داره اگه بیاد یه روزی محبت و میاره دلم هوات و کرده دلم هوات و کرده آقام کی بر میگرده آقام کی بر میگرده یه شاخه گل نرگس یه شاخه گل نرگس فقط مونده تو دنیا یه شاخه گل نرگس فقط مونده تو دنیا یه شاخه گل نرگس که عطر اون پیچیده تا اون عالم بالا که عطر اون پیچیده تا اون عالم بالا یه خال هاشمی توی صورت زیباش همه دنیا فدای یکی از تار موهاش همه دنیا فدای یکی از تار موهاش دلم هوات و کرده دلم هوات و کرده اقام کی بر میگرده اقام کی بر می گرده       حسینم یا حسین کاروان آمد و زهراست عزادار حسین دل غَمین ، زینب کبری ست عزادار حسین کاروان اُسَرا می رسد از شام بلا کربلا کعبه ی دلهاست عزادار حسین حسینم یاحسین کاروانی که چهل منزلش آزار رسید رنجها بر سر هر کوچه و بازار رسید غم به همراهی شان از در و دیوار رسید باشد این قافله پیداست عزادار حسین حسینم یا حسین آمده قافله ی غم سَرِ قبر شُهــــدا تا دهد شرح ِ اسیری عزیزان خــدا شمع قبر شهــدا تا که شود اشک عزا شاهد حادثه تنهاست عزادار حسین حسینم یا حسین بر سر قبر حســین آمده با عشق و امید عمه و مادر و هم خواهر و هم دُختِ شهـید رفته با موی سیاه ، آمده با موی سپید روضه خانی که سراپاست عزادار حسـین حسینم یا حسین آنکه پُر خون تَنِ صد چاک ِ برادر دیده چند گُـلبوسه از آن حنجر بی سَر چیده زیرِ گِل بِنگَرَد اکنون که گُـلش خوابیده گوید ای همسفر اینجاست عزادار حسین حســـــینم یــا حـســــیـن     به مقتل رسـیـدم صدایت شنیدم غریبم حســین به گودال خون آید این زمزمه حســین جان منم مادرت فـاطمـه ضیاء دو عینم سَرَت کو حـسـیـن ام ؟ غریبم حـسـیـن شب است و من و گودی قتلگاه به رگهای خونین نمودم نگاه رُخ از خون بِشویَم ، گُـلم را بِبویَم غریبم حســین در این نیمه شب می زَنَد مـادرت به دریای خون بوسه بر حَنجَرَت بگـو نـور دیده ، که دستت بُریده ؟ غریبم حســین من امشب کنم ناله و زمزمه گَهی قتلگاهم گَهی القمه گَهی با ربابم ، دوچش پُر آبم غریبم حســین گَهی در کنار علــی اکبــرم گَهی پای ِ گهواره ی اصغــرم گَهی بَهرِ زیـنـب کُنم گریه امشب غریبم حــســــــیـن (اجرا شده در حسینیه قنبری در سیرجان )   بدمعاتي إقدم تعزيه بدمعاتي * لأم البنيـن الطاهـره مولاتــيــــــــــــــــــــــــهاليــوم إقـدم تعزيه بدمـع العيـن * لأم البنيــن الطـاهـــره أم الطيبينهاي الذي خدمة أبو اليمه حسين * والنذرت الطف كربله أربع لبنينآهـاتي ما بطلهـا أبـد آهاتــــيلأم البنيـن الطاهـره مولاتــيــــــــــــــــــــــــهاليـوم أقدم هالتعازي بأحسـاس * لأم الــوفـه والطيبه وأم النومـاسعدهـا الكرم لا والله لا ما ينقـاس * بتلث نجـوم الضحـت وبالعبــاسحسراتي شَبَن بالـﮔلب حسراتيلأم البنيـن الطـاهـــره مولاتــيــــــــــــــــــــــــوداعت هذاك البيده تزهي الرايـه * والي ﮔلـّب شاطي الفرات ومايــهوذاك التعنـه بــزوده لمسنـايـــــه *وفايــه إنتــي بالـوعــــد وفايــــــهلوعاتي ما بَطلن أبـد لوعاتيلأم البنيـن الطاهـره مولاتـــيــــــــــــــــــــــــربيتـي يـا نعــم الرُبــه وربيتـي * وسهرتي يَـم الأربعــه وباريتـــــيوبسطتي أيدﭺ بالـكرم وأنطيتي * للبضعه وحسين الولي ضحيتــــــيعبراتي سحنـَن بالـﮔلب عبراتيلأم البنيـن الطاهــره مـولاتـــيــــــــــــــــــــــــإم الـذي بالنبله طـَفَوا شوفــــه * إم البـذل لجـل الحُسيـن إﭼفوفــهإم الذي إلـﮔطع النحر منعوفـه * بـاب الحوايـج بـالـكرم معروفــهحاجاتي وبيا باب أحط حاجاتيلأم البنيـن الطاهــره مـولاتـــيــــــــــــــــــــــــعند الجليل شـﮔد عظيمه بشانـﭺ * يالساكنه بـﮔلب إم حسن عنوانـﭺيالراسخ أبحب الحُسين أيمـانـﭺ * بيــت الــكرم والأربعــه بيبانـــﭺبطلباتي أتقدم إنـــا بطلبـاتــــيلأم البنيـن الطاهــره مـولاتـــيــــــــــــــــــــــــإهل الحوايـج لـو توجهوا ليهـا * وقسموا ببو اليمه وغربته أعليهــاوبزينب أختـه وبالذي يحميهـا *تـﮔضيها كل حاجه أهـي التـﮔضيهـاعاداتي وكت الضيج أبت عاداتيلأم البنيــن الطــاهــره مـولاتـــي       شعر زیر اثر مرحوم مهدی اخوان ثالث در وصف امام رضا (ع) است. اثری ماندگار که به قول خودش : این اثری از یک قطره است در دریا. اى على موسى الرضا! ای پاکمرد یثربى، در توس خوابیده! من تو را بیدار مى دانم. زنده تر، روشن تر از خورشید عالم تاباز فروغ و فرّ و شور زندگى سرشار مى دانم گر چه پندارند: دیرى هست، همچون قطره ها در خاک رفته اى در ژرفناى خواب لیکن اى پاکیزه باران بهشت! اى روح! اى روشناى آب!من تو را بیدار ابرى پاک و رحمت بار مى دانم اى (چو بختم) خفته در آن تنگناى زادگاهم توس! ـ (در کنار دون تبهکارى که شیر پیر پاک آیین، پدرت آن روح رحمان را به زندان کشت) ـ من تو را بیدارتر از روح و راح صبح، با آن طرّه زرتار مى دانم من تو را بى هیچ تردیدى (که دلها را کند تاریک) زنده تر، تابنده تر از هر چه خورشید است، در هر کهکشانى، دور یا نزدیک، خواه پیدا، خواه پوشیده در نهان تر پرده اسرار مى دانم با هزارى و دوصد، بل بیشتر، عمرت، اى جوانى و جوان جاودان، اى پور پاینده! مهربان خورشید تابنده! این غمین همشهرى پیرت، این غریبِ مُلکِ رى، دور از تو دلگیرت، با تو دارد حاجتى، دَردى که بى شک از تو پنهان نیست، وز تو جوید (در نهانى) راه و درمانى. جاودان جان جهان! خورشید عالم تاب! این غمین همشهرى پیر غریبت را، دلش تاریک تر از خاک،یا على موسى الرضا! دریاب. چون پدرت، این خسته دل زندانىِ دَردى روان کُش را، یا على موسى الرضا! دریاب، درمان بخش. یا على موسى الرضا! دریاب.     سردار سر و قامت لبیک یا ابوالفضل تندیس استقامت لبیک یا ابوالفضل **** ای باده ی ولانین کوی بلاده مستی جان وئر ماقی لب عطشان معنای می پرستی ای یاره جان متاعین تقدیم ائدن دو دستی مست می ولایت لبیک یا ابوالفضل تا نام سروری وار تا روح داوری وار تا عرصه ی وفاده یاد دلاوری وار هاردا آدون گتورسم واللهی مشتری وار ئولمز وقار و غیرت لبیک یا ابوالفضل سن نفس ادعانی میداندا خوار ائدوبسن اغیار ایچینده جانین قربان ائدوبسن جانان ایاقی آلتدا قانین نثار ائدوبسن ای مظهر ارادت لبیک یا ابوالفضل یتدون کنار نهره باشدان سو فکرین آتدون سو بیر اووج گوتوردون لب وورمادون بوشاتدون یاد ایلدون حسینی غافللری اویاتدون به به بودور صداقت لبیک یا ابوالفضل عاشق گرک وفاده الهامی سندن آلسین سالک یولوندا پیغامی سندن آلسین ساقی ئوپر الوندن تا جامی سندن آلسی ای ساقی محبت لبیک یا ابوالفضل گلدوق کرمسرایه خوان کرم سنوندی وئر اذن محرمیت مولا حرم سنوندی سو آخسا قول کسیلسه مشگ و علم سنوندی قامت ائدر قیامت لبیک یا ابوالفضل ای ماه چهره . ماه تابان اولار مریدون بیر جلوه ائتسن اهل کنعان اولار مریدون تقوا و معرفتده سلمان اولار مریدون سنسن مراد امت لبیک یا ابوالفضل       شاعر:حاج ولی ا... کلامی زنجانی دیده عا لم حسین تک مرد میدان گور میوب بیر بیله ازاده رهبر چشم دوران گورمیوب ویردی الله کا ئناته جلوه اون دورت نوریدن افضل ایتدی اولارین قدرین ملکدن حوریدن پنج تن بزمی حسین حسنیله دولدی شوریدن باشدی زهرا اوغلونون کربو بلاسی طوریدن حیف او طوری حضرت موسی بن عمران گورمیب دوره گردم من محبت باغینون سیاحیم معنویت بزمینون پروانه مصباحیم گوز یاشیم لشگلر اورکلر ملکینین فتاحیم مدعی چوغ طعنه ورما من حسیم مداحیم بیر گلوم وار که گلدن هیچ گلستان گورمیوب گزسه عیسی گویلری بیر بیر الده گون بیر الده آی کل عالمده تاپا بلمز بیزیم مولایه تای دورسا بیر صفده گوزللر سن حسینی باشدا سای ویردی الله سوم شهبا اونی زهرایه پای نه بشر مثلین اونون حوری و غلامان گورمیوب روز محشرکه اولار مردم بهشته مشتری جمع اولار دور حسینه بیر محبت لشگری حوری لر سسلر گلون گیتمز حسین عاشقلری ((قدر زر زرگر شناسد قدر گوهر گوهری)) مقتدر شاهدا بو شخصیتده سلطان گورمیوب نقل ایدور زینب که عمرنده بابام شیر خدا ئوز آدیلا سسلنردی اهلبیتن جا به جا لیک گوردور قجا حسین قارداشیمی اول با وفا احتراما یا اباعبدالله ایلردی ندا آفرینش چرغی بیله ماه تابان گورمیوب اولدی ابراهیمه نازل اود یانندا جبرئیل هر سوزون اولسا دیدی خدمتگزارم یا خلیل گیت دیدی کیم پنج تن حقین تانور اولماز ذلیل منجنیق اوستونده سسلندی حسین جان الدخیل دوندی اود گلزاره جانی صدمه اودان گورمیوب بونه سوزدور که بیورموش حضرت خیر الانام قانیمیز بیردی حسین مندندی منده اونلانام گلمسیدی فدیه اسماعیلیدن قالمازدی نام او دیری قالدی حسین گلسین وجوده والسلام پس حدیث مصطفی کاملدی نقصان گورمیوب بو حسین کیمدی که دوشمز پاک دللرن آدی آدینی ذکر ایلدوقجا آغزیمون آرتار دادی قنداقی عرشه گیدوبدی گور مقامی هاردادی باشینون دسمالینی جبریل گویدن آسلادی خلقتندن بیله تزئین عرش رحمان گورمیوب قاره سین سویماز حسین دیوانه سی گر جان چیخا سینیه اله ورار تا دوشلرندن چخا آغلادی شیعه گرک یردن گویه افغان چخا قویما عاشورا غدیر خم کیمی یادان چخا مدعی آزاده لردن نقص پیمان گورمیوب وای اگر قول نبی آویزه گوش اولماسون بو حسین عشقی گرک دللرده خاموش اولما سون ایلیون همت که عاشورا فراموش اولما سون رو سیه دور ایلده هر کیم سیه پوش اولما سون عشقین اعجازین او بیچاره کما کان گورمیوب آند اولا ویرانه ده زینب دوتان ماتملره آند اولا دین دوره سینده حصن مستحکملره آند اولا ارواح طیب سیر ایدن عالملره قویماروخ بیگانه چپ باخسون قرا پرچملره عشق دریا سین هله دشمن خروشان گورمیوب ای سوزی بیر عمراولان یا لیتنا کنا معک بعد دفنون قبریون اوسته گلر بیر جوت ملک سسلنلر ای حسینون عاشقی دور یاتما تک وحشته دوشمه سنه مولا ئوزی ایلر کمک هیچ حسینچی تپراق آلتیندا رنج و حرمان گورمیوب قلبیمیزدن یا حسین بو عاشقی الله آلماسون تاپشور عباسه عزاداری نظردن سالماسون تذکره گوندر اورکلرده بو حسرت قالماسون کربلا شوقیله مرغ جان نجه پر چالماسون قبریوی چوخداندی بو جمع پریشان گورمیوب هر بلا گلدی یولوندا جانه آلدوخ یا حسین باتدی عاششقلر قانا بیز دالا قالدوخ یا حسین عمر و موز گیچدی نظر یولارا سالدوخ یاحسین سن آنان جانی داخی بسدی قوجالدوخ یا حسین بوحالا دوشمز اوکس که داغ هجران گورمیوب سوز یازوب گیچدیم بو سری واقف مطلب بلر صبح صادقده نلر وار زنده دار شب بلر سوز هجرانی هر عاشق چکسه تاب وتب بلر ای دلیم لال اول حسینون قدرینی زینب بیلر غصه لی عمرنده زینب راحت جان گورمیوب مقتله گلدی دیدی دیده مده قان یاش وار یاحسین هار دا سان سس ور منه نه یارو یولداش وار یا حسین دشمنیم کامه چاتوب هرالده بیر باش وار یل حسین بلمزیدیم کربلاده بیر بیله داش وار یا حسین داشلار آلتدا هیچ باجی قارداشین عریان گورمیوب فکر یوی قارداش باجون باشدان بلورسن آتمادی آی گجه باتدی فرات اوسته سیز یلتی باتمادی من کشیک چکدیم الم عباسه نیلیم چاتمادی هرنه یالواردیم ربابه صبح اولونجایاتمادی هیچ آنامدا بیر بیله شام غریبان گورمیوب وارحسین بیر شایعه سالمیش منی حالدان حالا کوفده دشمن بیزی ممکندی زندانه سالا نیلرم نازلی رقیه غملی محبسده قالا منده ئولم قورخودان ئولسه او شیرین دل بالا اوچ یاشی واردی هله عمرونده زندان گورمیوب عادی نسوانه ((کلامی)) زینبی ایتمه قیاس بو خانم اسلامی احیا ایتدی بی خوف و هراس یاز ابوالفضلین باجیسی شمره ایتمز التماس باشینی غارت آغارتدی تارومار اولدی اساس دوشدی بیر گردابه که نوح ایله طوفان گورمیوب       آنجا ، آن زمان ، بی تاب و داگير کند لابه به اربابم جبريل که ای خون خدا ، باب الحوائج مکن خود را فدای اين خوارج بگفت ارباب عالم من حسینم در این دنیا همانا نور عینم منم شه زاده ای از نسل زهرا نباشد ترسم از این تیغ برا منم ابن عیوق"1" ، فرزند یک ماه چه باشد خوفم از تقدیر الله چو فردا را بسازم نیست باکم اگر شرحه شود این جسم پاکم چو گشت نومید جبریل زان بزرگوار برفت و لابه زد نزد علمدار شدند نالان همه خوش حال و بد حال"2" ولی حاصل نیامد زین افعال همی نالید تا که موعود رسید شدش جبریل هراسان ناپدید شده یک سر سرا آغشته خون همه دشت گشته از اشکش گلگون به ناگه نزد صقا شد پدیدار در آنجا گشت از غفلت بیدار بود در نزد او مشک پر از آب ولی لب تشنه ماند و رفت در خواب بسی حیران گشت جبریل زین کار بزد بوسه به دستان علمدار بگفتا ای خدا من جبرئیلم ببین در نزد ایشان چه ذلیلم !   "1" عيوق ستاره ايست بسيار پر نور و دور از زمين که نماد روشنايی و دور از دسترس بودن ميباشد "2"خوش حال در اصطلاح عرفانی کسی است که در راه قرب به حضرت حق بسيار سريع پيش رود و بد حال کسی است که اين راه را کند طی کند       دنیا ز سوز غم برای رهبرم لرزان شده مهمان شهدا امیر ضعیفان است ----------------------------------- کرب و بلا آماده ی مهمانی رهبر بود در انتظار او حسین و قاسم و اکبر بود از سوز غم در هجر او مولای من حیدر بود جن و ملک گریان از سوز هجران است ----------------------------------- امشب تن پاک خمینی در کنار شهدا در سرزمین عاشقان پاک راه انبیاء امشب برای رهبرم گریان شده ارض و سما کلبه ی محرومان خاموش از این حال است     خليت دمعي فوق خدي يا لا ُخو سايل من يسرج الميمون من بعدک يا ب فاضل عباس يا خوية ... عباس يا خوية بعدک ينور العين من يسرجة الميموني بين العدة مفروض نياتکم تخلوني عباس يا خوية ... عباس يا خوية خليت دمعي فوق خدي يا لا ُخو سايل من يسرج الميمون من بعدک يا بوفاضل شال السبط راسه بحسرة و حطه بحجرهشاله أبوفاضل ورده بحرة الغبرةشمالك يا خويه شلت راسك من وسط حجريمصابك شجاني و ذوب فؤادي و كسر ظهريعباس يا خويهخليت دمعي فوق خدي يالأخو سايلمن يسرج الميمون من بعدك يا بوفاضلعباس يا خويهيقله يا خويه اشلون أخلي راسي بحجركو انت بعد ساعة الشمر يجلس على صدرك يقله فجعتني بنومتك يا سيفي المشهورظهري عقب عينك يا بوفاضل ترى مكسورعباس يا خويهخليت دمعي فوق خدي يالأخو سايلمن يسرج الميمون من بعدك يا بوفاضلعباس يا خويهبعدك البيرق من يشيله يا عزيز الروحيا هو عقب عينك يسلي زينب من النوحلو سايلت عنك المحزونة شقول إلهاما أقدر أخبرها على التربان كافلهاعباس يا خويهخليت دمعي فوق خدي يالأخو سايلمن يسرج الميمون من بعدك يا بوفاضلعباس يا خويهو عباس يتقلب على الرمضى و يجر ونةو غمض عيونه و أسبل إيده و راح للجنةعباس يا خويهخليت دمعي فوق خدي يالأخو سايلمن يسرج الميمون من بعدك يا بوفاضلعباس يا خويه       حسین غریب...حسین شهید بگشایم لب به بسم الله الرّحمن الرّحیم قل هو الله احد... ازغم تو را خوانم حقی باز آهنگ عزا از همه جا می شنوم بانگ لبیک ، ز خون شهدا می شنوم می رسد نغمه ی جانبخش حسینم بر گوش این صدا از طرف کرب و بلا می شنوم بیرق پیرو الله و به پا می بینم بر در خیمه کنون شمس و ضحی می بینم حسین شهید...حسین غریب وقت جانبازی ِ سردار ِ شهیدان آمد جمله در تاب و تپش قلب ِ مریدان آمد زد چو بر قلب ِ سپاه ِ عمر ِ سعد ِ لعین لرزه بر پیکر ِ بی جان ِ پلیدان آمد کن تحمل که در این برهه چه ها می بینم بزم طاغوت به یک لحظه عزا می بینم حسین شهید...حسین غریب خیل رو بهر ِ ستم روی به میدان کردند در تنش نیزه چنان خار ِ مغیلان کردند اصغرش را هدف ِ نیزه و پیکان کردند بر سر ِ نی ، سر ِ سالار ِ شهیدان کردند حسین شهید...حسین غریب یا مظلوم ...       تو امروز از غم ِ من اشکباری خبر از روز ِ عاشورا نداری تو را درد و مِحَن از من فزرون است دل ِ من از برایت غرق ِ خون است سیدی سیدی بالغاضریه یا حسین دعنی اتقدم ضحیه مرا یک زخم بَر سَر بیشتر نیست دگر بر پیکرم زخم دِگر نیست ولی زخم ِ تو بیرون از حساب است تن ِ مجروح ِ تو در آفتاب است سیدی سیدی بالغاضریه یا حسین دعنی اتقدم ضحیه مرا آب ِ روان از شیر باشد تو را آب از دم ِ شمشیر باشد منم در بستری راحت دَهَم جان تو روی ِ خاک و زیر ِ سُمّ ِ اسبان سیدی سیدی بالغاضریه یا حسین دعنی اتقدم ضحیه مرا سَر بر تن آرام ِ جان است تو را تن بر زمین ، سر بر سنان است تن ِ من بعد ِ مُردن بی کفن نیست تو را اندر بدن یک پیرهن نیست سیدی سیدی بالغاضریه یا حسین دعنی اتقدم ضحیه مرا در خاک با عزّت سپارَند تو را روی زمین عریان گذارند بُوَد دست من اندر گردن ِ تو بِبُردا ساربان دست از تن ِ تو سیدی سیدی بالغاضریه یا حسین دعنی اتقدم ضحیه مرا مَرهَم اگر بر سر گذارند تو را سر روی ِ خاکستر گذارند لب ِ من گر تو را قوّت روان است لب ِ تو زیر ِ چوب ِ خیزران است سیدی سیدی بالغاضریه یا حسین دعنی اتقدم ضحیه ( محرم الحرام 1429 ) و من الله توفیق ...     يا علي يا سلوتي يا بني نشف دمعتي ..... يا علي يا سلوتي ياعلي ياسلوتي...... *********************************** لو اعتب اعليك يا بني امك و بس انتلي...... هاي صار اثني نتاني يمته تكبر يا علي..... يا ريب تبقلبي ترضي بهجرك يبتلي ...... لا تظن النساك وانت لحزنك ينجلي ..... كنت اعيش بالاماني بالاماني سلوتي ...... ماكو غيرك ولد ثاني يا امكان سيد خلتي ...... يا بني نشف دمعتي يا بني نشف دمعتي....... يا علي يا سلوتي يا بني نشف دمعتي ..... يا علي يا سلوتي يا علي يا سلوتي...... *********************************** شهور من الحمل تسعه وكل شهر يابني سنه...... والقلوب حاشا اضلوعه اشجاره واعليك انحني ..... وانتظر ساعات المولود قلت اعيشن بالهنا...... ماحسبت احساب يا بني ابقي وحدي مندو هنا ...... اعد ليث يارك وتاني بيك تكبر فرحتي...... وقلت يا حلوالمعاني انت ذخري بدنيتي...... يا بني نشف دمعتي يا بني نشف دمعتي ...... يا علي يا سلوتي اي بني نشف دمعتي ..... يا علي يا سلوتي يا علي ياسلوتي..... ********************************* ذاك اليل الشتاالقاسي وانا ما يلفيني نوم...... مساهره بعيوني يا بني تغفي تنام النجوم...... اظن تدري رباك يا بني اخذ ثلثين العمر ...... شاب قبل الراس قلبي تجرعت مرالصبر.... تجوه يا وليدي حسبتك لو اعجزني كبر..... والجفن انت التفصل و انت لتوسع القبر..... قلت لو دهري رماني انت يابني تجوتي ..... لو كسر ظهري وحناني انت تعدل قامتي ..... يا بني نشف دمعتي يا بني نشف دمعتي..... يا علي يا سلوتي يابني نشف دمعتي..... ياعلي يا سلوتي ياعلي يا سلوتي..... ******************************** ذاك اليل الشتا القاسي وانا يلفيني نوم ..... مساهره بعيوني يا بني تغفي تنام نجوم ...... اعليك مثل اطير قلبي يصفج اجناحه وبحوم..... كنت انا غيلك واقول ربت ها الفرحه تدوم...... لو عفت مهدك ثواني اردلك بهلفتي ...... يا التعيشن بكل كيان عليك اكز نظرتي..... يا بني نشف دنعتي يا بني نشف دمعتي.... يا علي يا سلوتي يا بني نشف دمعتي ..... ياعلي يا سلوتي يا علي يا سلوتي...... ********************************** اين نوحه در سال 1993 در قطر توسط استاد خوانده شد.....     یا رب ... سرت از پیکر پاکت ، که ( کی ) لب ِ تشنه بُریده بدنت را که به خاک ِ سیه ِ کُشته کشیده به لب ِ آب ِ روان ، کشته ی لب تشنه که ( کی ) دیده چه بُوَد جُرم و گناهت که مُرمل بالدمائی تن ِ عریان ِ تو خونین به زمین در بَر ِ زینب شده در لُجّه ی خون غرقه مه ِ انور ِ زینب نَبُوَد بی تو دگر تاب و توان ، یاور ِ زینب چه کند خواهر ِ افسرده به هنگام ِ جدایی به بَرَت خفته به خون ، قاسم و عبدلله و جعفر به دم ِ تیغ ِ جفا کشته تو دیدی علی اکبر نه سلاح و نه عَلَم ، مانده ، نه عباس ِ دلاور همه یاران ِ تو در کرب و بلا ( کربلا ) گشته فدایی نه سری در بدن ِ تو که ببوسم سر و رویَت نه تو را نای و گلویی ، که زَنَم بوسه گلویت نه گلابی که بشویم بدن ِ غالیه بویت نه لباسی ز ِ تو بر جا ، نه سلاحی نه عبایی       جبريل نادى في السماء طاح سبط المصطفى مات الوفی و المرحمه یوم العزی یا کربلاء مات الوفی بیوم الحزن سهم الشمر في نینوی صوت الطفل هز العرش وقت الظما یا هل القسا جبریل نادی في السماء طاح سبط المصطفی کو اکبر و کو اصغرم کو نور چشم حیدرم کو نو نهال باغ دین کو زاده ی زهرا ، حسین کو ساقی کرب و بلا (کربلا) کو ذوالجناح با وفا جبریل نادی في السماء طاح سبط المصطفی قلب الامومه یاشهم اسمع و عد اشقد قسا و اشقد صبر و اشقد حمل حزن و فجیعه من العدی وسکینه تصرخ عمّتی منهو یحارب ها العدی جبریل نادی في السماء طاح سبط المصطفی سکینه به دور خیمه ها بانگ برادر می کنه لیلا ز داغ اکبرش الله و اکبر می کنه اهل و عیالات حسین زین ماجرا اندر عزا جبریل نادی في السماء طاح سبط المصطفی     زینب آمد با اسیران بر سر ِ قبر ِ شهیدان خون ببار ای آسمان بر تُربت ِ این قهرمانان آمده از شام ِ ویران با غم و رنج ِ فراوان بر مزار ِ نور ِ عینش تا کند تجدید ِ پیمان هر دَم از داغ ِ برادر می زند بر سینه و سر عقده ها دارد به دل از دشمنان ِ دین و قرآن شمع سوزان ِ بقا ، ای رهروان را رهنمایی عاشقان ِ کربلا را باشی ، ای مولا بِه از جان دید چون در تَشت ِ زَر ، خونین سَرت را دختر ِ تو مرغ ِ روحش پَر زَد از کنج ِ خرابه سوی رضوان بانگ ِ قرآن از محمد ، از علی نهج البلاغه از کلام ِ آتشین ِ زینب کبری به دوران شمع ِ سوزان ِ بقا ، ای رهروان را رهنمایی ...     با تیغ اشق الاشقیا کشته شده حیدر از داغ جانسوز علی شد خاک غم بر سر عالم عزادار است و غمگین بهر آن سرور آه از دل لبریز ِ خون ِ زینب ِ مُضطر غمها به دل دارد ، از دیده خون بارَد گویا خدایا زین همه غمها مرا دَریاب غرق ِ به خون گردیده از کین مسجد و محراب گشته علی بیتاب ، آن گوهر ِ نایاب ****** امشب یتیمان بی پدر گشته ز تیغ کین زانوی غم در بَر گرفتند با دلی خونین از داغ حیدر جملگی افسرده و غمگین رَخت ِ عزا بر تن نمودند بهر ِ شاه ِ دین ایتام غم پرور ، بر غربت حیدر غمگین نموده تا قیامت قلب ِ شیخ و شاب غرق ِ به خون گردیده از کین مسجد و محراب گشته علی بیتاب ، آن گوهر ِ نایاب ****** امشب چه حالی دارد آن بانوی دلخسته می نالد از داغ ِ پدر در خلوت آهسته بر قلب او کوهی ز رنج و غصه بنشسته گِریَد برای حیدر و آن فرق بشکسته در خلوت شبها ، از بهر ِ آن مولا از داغ ِ حیدر دیدگان ِ او ندارد خواب غرق ِ به خون گردیده از کین مسجد و محراب گشته علی بیتاب ، آن گوهر ِ نایاب ****** در کوفه دُخت ِ فاطمة بی یار و یاور شد مولا علی رفت و نصیب و مونسش غم شد بیت علی المرتضی کانون ِ ماتم شد اندوه و محنت بهر آن بانو فراهم شد بعد از پدر زینب نالان بُوَد هر شب سنگ صبور از غصه های او نگر شد آب غرق ِ به خون گردیده از کین مسجد و محراب گشته علی بیتاب ، آن گوهر ِ نایاب ****** آه از یتیمی که دهد رنج ِ فراوانم آتش زده یا رَبّ ، فراقش بر دل و جانم از غصه ی فقدان او سر در گریبانم در وادی هجرش پریشان حال و نالانم بهرت من ِ خسته ، با قلب ِ بشکسته ریزم سرشک ِ غم بَرَت ای شمع عالمتاب غرق ِ به خون گردیده از کین مسجد و محراب گشته علی بیتاب ، آن گوهر ِ نایاب   یا نفس من بعد الحسین هونی‏ و بعده لا كنت ان تكونی‏ هذا الحسین وارد المنون‏ و تشربین بارد المعین‏ تالله ما هذا فعال دینی‏ و الله ان قطعتموا یمینی‏ انی احامی ابدا عن دینی‏ و عن امام صادق الیقین‏ نجل النبی الطاهر الأمین یا نفس لا تخشی من الكفار و ابشری برحمه الجبار مع النبی السید المختار قد قطعوا ببغیهم یساری‏ فاصلهم یا رب حر النار عباس یعنی تا شهادت یكه تازی‏ عباس یعنی عشق،یعنی پاكبازی‏ عباس یعنی با شهیدان همنوازی‏ عباس یعنی یك نیستان تكنوازی‏ عباس یعنی رنگ سرخ پرچم عشق‏ یعنی مسیر سبز پر پیچ و خم عشق‏ جوشیدن بحر وفا،معنای عباس‏ لب تشنه رفتن تا خدا،معنای عباس       این ابیات محزون را استاد دردقایق پایانی مراسم شام اربعین در امام زاده صالح - علیه السلام - قرائت فرمودند . شمیم جان فزای کوی بابم ... مرا اندر مشام جان بر آمد ... گمانم کربلا شد عمه نزدیک ... که بوی مشک ناب و عنبر آمد ... به گوشم عمه از گهواره گور ... در این صحرا صدای اصغر آمد ... مهار ناقه را یک دم نگه دار ... که استقبال لیلا، اکبر آمد ... حسین را ای صبا، بر گو که از شام ... به کویت زینب غم پرور آمد ... ************************* چشم گریان بهرت از شام خراب آورده ام ... خیز! ای لب تشنه، از بهر تو آب آورده ام ... خواهی ار پرسی که داغت با دل خواهر چه کرد ... قامتی خم گشته از بهر جواب آورده ام ... اشک سرخ و چهره زرد و مو سپید و تن سیاه ... این همه سوغات از شام خراب آورده ام ... چون فرستادی مرا در شام بهر انقلاب ... پرچم پیروزیت، زین انقلاب آورده ام ... عظم الله اجورکم ...     یا علی یا ولدی ... نوجوان اکبر ِ نا کام ، علی یا ولدی کام نا دیده ز ایّام ، یا علی یا ولدی یا علی یا ولدی ، اِنَّکَ کُنتَ عَمَدی بِضعة ٌ مِن جسدی و قطعة ٌ مِن کبدی یا علی یا ولدی یا علی یا ولدی ، دیده گشا بر رُخ ِ من کن تکلم به من ای تازه گُل ِ فرّخ ِ من غنچه ی لب بگشا ، باز و بده پاسخ ِ من که ز جانم شده آرام ، علی یا ولدی یا علی یا ولدی یا علی یا ولدی ، ای غم تو آفت ِ دِل سر و قدّ ِ تو چرا ، بُرده فرو پای به گِل آه کز قتل تو این قوم نگشتند خِجل وای از این فرقه ی ظلام ، علی یا ولدی یا علی یا ولدی تاب و تارم که به خون ، جسم تو غلطان نگرم بر سر ِ خاک تباه ، جسم ِ تو نتوان نگرم پاره پاره تنت از خنجر و پیکان نگرم با چنین گونه گُلی خار ، علی یا ولدی یا علی یا ولدی بعد ِ تو خاک فنا بر سر ِ دنیای دَنی بعد ِ تو مرغ ِ چمن ، لال ز شیرین سُخنی بعد ِ تو روی رُخت ای شبهِ رسول ِ مَدَنی تا ابد صبح جهان ، شام ، علی یا ولدی یا علی یا ولدی آه و ، این واقعه گر زینب ِ مُضطر شنود یا که این حائنه کلثوم ِ مُکدّر شنود خویش را زین غم ِ عُظمی بکُشد گر شنود مادر از قتل تو پیغام ، علی یا ولدی یا علی یا ولدی یا علی ... این نوحه در شام اربعین توسط حاج نزار القطری در امامزاده صالح تهران اجرا شد که شنیدنش با صدای استاد فیض بزرگی را نصیب همه ی شنوندگان و حاضران مجلس کرد . با ارزوی موفقیت و سلامتی برای استاد نزار القطری .     استاد این اشعارجانگداز رابا صوت ولحن قوی و گیرایشان به شکل بسیار تکان دهنده ای در شام اربعین در آستان مقدس امام زاده صالح -علیه السلام - اجرا نمودند. با شنیدن این ابیات با صدای ایشان گویی روح انسلن از جسم جدا می شود .... اگر از خنجر خون ری، لب تشنه ببرند سرم را ... اگر از تیغ شکافند در این عرصه ی خونین جگرم را ... اگرازتیغ سه شعبه بدهند آب عوض شیر،گل نوثمرم را... اگر از داغ برادر شکند خصم ستمگر کمرم را ... اگر از چهار طرف خصم زند بر جگرم تیر ... اگر آید به سر و کتف تنم ضربت شمشیر ... اگر از سنگ شود غرق به خون روی منیرم ... اگر آتش عوض آب دهد خصم شریرم ... اگر از داغ پسر سوزم و صد بار بمیرم ... به خدایی که مرا خواسته با پیکر صد چاک ببیند ... به تنم زخم دو صد نیزه و شمشیر نشیند ... به ستمگر ندهم دستم و ذلت نپذیرم ... اگر آرند به جنگم همه ی اهل زمین را و سما را ... منم و عهد الستم ، نگسستم ، نشکستم ... به خدا غیر خدا را نپرستم ... به خدا من پسر شیر خدا و پسر فاطمه هستم ... همه ی دار و ندارم ... همه هفتاد و دو یارم ... به فدای ره جانم ... منم و سرخی رویم ... منم و خون گلویم ... منم و حنجر عطشان ... منم و داغ جوانم ... منم و خاک بیابان... منم و سم ستوران ... من و رگهای بریده ... منم و قلب دریده ... منم و طفل صغیرم ... منم و کودک شیرم ... منم و دخت اسیرم ... منم و حی غدیرم ... منم و زخم فراوان ... منم و آیه قران ... منم و زخم زبانها ... منم و تیغ وسنان ها ... همه آیید و ببینید ... مقام و شرف و عزت ما را ... به خدا و به رسول ... به علی ابن ابی طالب و زهرای بتول ... حسن آن سید ابرار ... به هفتاد ودو یارم ... به حبیبم به زهیرم ... به ترماه و به جون و وهب پاک سرشتم ... به جلال و شرف و حارث و عباس ... به عثمان و به جغفر ... به شهیدان عقیل و ... به خلوص دل عبدولله و قاسم ... به علی اکبر و داغش ... به علی اصغر و خونش ... به گل یاس مد ینه ... به رقیه به سکینه ... به دل سوخته ی زینب کبری و دو فرزند شهیدش ... به لب تشنه ی اطفال صغیرم ... به تن خسته ی سجاد عزیزم ... من از این قوم ستمگر نگریزم ... نکنم بیعت و با خصم ستمگر بستیزم ... سر من بر سر نی ، راه خدا پوید ... با دوست سخن گوید ... گردد هدف سنگ و خورد چوب ... نبینم به خدا غیر خدا را عظم الله اجورکم ...     استاد این اشعاررا در شب اربعین در امام زاده صالح - علیه السلام- با صوتی گیرا و لحنی حزین و تاثیر گذار و معنوی اجرا فرمودند. زشام غم رسیدم ای گل یاس ایا عباس ایا عباس و عباس بگفتا زینب زار و مکدر ابلفضل ای برادر خیز و بنگر جه ها دیدم ز قوم شوم کافر شوم بعدت بسی دل خون و مضطر چرا افتادهای بر خاک سوزان کنار علقمه ای ماه تابان به کف شمشیر بردار،علمدار ای علمدار ایا عباس ایا عباس و عباس زشام غم رسیدم ای گل یاس ایا عباس ایا عباس و عباس ابلفضل ای امید و یاور من نگر بعدت چه گشته بر سر من چه سان بینم تو را اندر بر من به خون گردیده ای ای سرور من عمود آهنین بر فرقت آمد چرا تیر ستم بر چشمت آمد امان از قوم اشرار،علمدار ای علمدار ایا عباس ایا عباس و عباس زشام غم رسیدم ای گل یاس ایا عباس ایا عباس و عباس بگویم هر چه دیدم زین بیابان امان از لشکر این قوم عدوان زدند آتش خیامت را به دوران میان خیمه بود آن زار و نالان علیل من همی گوید چه سازم ز این جور و جفا من جان گدازم بنالد با دل زار،علمدار ای علمدار ایا عباس ایا عباس و عباس زشام غم رسیدم ای گل یاس ایا عباس ایا عباس و عباس برادر در وطن گر پرسن از من ابلفضلت چه شد ای نور ظلمن بگویم از جفا صد پاره شد تن سیه بر دیده ام شد روز روشن برفت او تشنه لب سوی خدایش بگشتم من تپیده در عزایش همی با غصه هموار،علمدار ای علمدار ایا عباس ایا عباس و عباس زشام غم رسیدم ای گل یاس ایا عباس ایا عباس و عباس خداوند به ایشان جزای خیر عنایت بفرماید...آمین     شیعه باز است و غم با آه و عَلَم به سر و سینه بَر زَن که ز ِ نو شد محرم آمد شاه ِ دین روبروی قوم ِ کین فرمود : ایها الناس به صدای حزین شیعه باز است و غم با آه و عَلَم به سر و سینه بَر زَن که ز ِ نو شد محرم زهرا ست مادرم پسر ِ حیدرم نامم بوَد حسین و سبط ِ پیمبرم شیعه باز است و غم با آه و عَلَم به سر و سینه بَر زَن که ز ِ نو شد محرم کُشتید یاورم قاسم و اصغرم ز بهر ِ دین فدا شد علی اکبرم شیعه باز است و غم با آه و عَلَم به سر و سینه بَر زَن که ز ِ نو شد محرم کربلا شد حَرم بهر ِ برادرم عباس ِ علمدار امیر ِ لشکرم شیعه باز است و غم با آه و عَلَم به سر و سینه بَر زَن که ز ِ نو شد محرم گوید این ندا : حی علی الصلوة زین العابدین را اسیر ِ کربلا شیعه باز است و غم با آه و عَلَم به سر و سینه بَر زَن که ز ِ نو شد محرم       با فغان گفتا زینب ِ محزون بر سر ِ نعش ِ شاه شهیدان خواهم روم بر سوی شام ای برادر جان بافغان گفتا کلثوم ِ افکار بر سر ِ نعش ِ میر علمدار برادر ِ من تاج ِ سر ِ من خاک بر سر ِ من با فغان گفتا زینب ِ محزون بر سر ِ نعش ِ شاه شهیدان خواهم روم بر سوی شام ای برادر جان با فغان گفتا عروس ِ نا شاد بر سر ِ نعش ِ قاسم ِ داماد پسر عمّ ِ من ای همدم ِ من ای محرم ِ من با فغان گفتا زینب ِ محزون بر سر ِ نعش ِ شاه شهیدان خواهم روم بر سوی شام ای برادر جان با فغان گفتا لیلا با اکبر که ای نوجوانم ، شبه ِ پیمبر ای اکبر ِ من تاج ِ سر ِ من خاک بر سر ِ من با فغان گفتا زینب ِ محزون بر سر ِ نعش ِ شاه شهیدان خواهم روم بر سوی شام ای برادر جان بر من نظر کن ، ترک ِ سفر کن از شعله ی آه ِ من حذر کن آرام ِ جانم روح و روانم شمع ِ مزارم با فغان گفتا زینب ِ محزون بر سر ِ نعش ِ شاه شهیدان خواهم روم بر سوی شام ای برادر جان اسباب ِ عشرت بهر تو چیدم رخت ِ دامادی تنت ندیدم رود ِ رشیدم ای نا امیدم عیشت ندیدم با فغان گفتا زینب ِ محزون بر سر ِ نعش ِ شاه شهیدان خواهم روم بر سوی شام ای برادر جان     ایا عباس یا عباس و عباس زشام ِ غم رسیدم ای گل ِ یاس ایا عباس یا عباس و عباس نگر با چشم ِ خونبار علمدار ای علمدار *************************** بگفتا زینب ِ زار و مکدر ابالفضل ای برادر خیز و بنگر چه ها دیدم از قوم ِ شوم ِ کافر شدم بعدت بسی دلخون و مضطر چرا افتاده ای بر خاک ِ سوزان کنار ِ علقمه ، ای ماه ِ تابان به کف شمشیر بردار علمدار ای علمدار ********************************** ایا عباس یا عباس و عباس زشام ِ غم رسیدم ای گل ِ یاس ایا عباس یا عباس و عباس نگر با چشم ِ خونبار علمدار ای علمدار ********************************** ابالفضل ای امید و یاور ِ من نگر بعدت چه گشته بر سَر ِ من چه سان بینم تو را اندر بَر ِ من به خون گردیده ای ، ای سرور ِ من عمد ِ آهنین بر فرقت آمد چرا تیر ستم بر چشمت آمد امان از قوم اشرار علمدار ای علمدار ********************************** ایا عباس یا عباس و عباس زشام ِ غم رسیدم ای گل ِ یاس ایا عباس یا عباس و عباس نگر با چشم ِ خونبار علمدار ای علمدار ********************************** برادر در وطن گر پرسند از من ابالفضل ات چه شد ، ای نور ِ ظلمت بگویم : از جفا صد پاره شد تن سیه بر دیده ام شد ، روز ِ روشن برفت او تشنه لب سوی خدایش بگشتم من تپیده در عزایش همی با غصه هموار علمدار ای علمدار ********************************** ایا عباس یا عباس و عباس زشام ِ غم رسیدم ای گل ِ یاس ایا عباس یا عباس و عباس نگر با چشم ِ خونبار علمدار ای علمدار ********************************** این نوحه در شب اربعین توسط حاج نزار القطری در امامزاده صالح تهران خوانده شد ، نوحه دارای ابیات عربی هم هست اما متاسفانه چون زبان عربی را کامل نمیدانم با عرض شرمندگی فقط ابیات فارسی را تایپ کردم . والسلام   لالایی لا لالایی لا لالایی بگیر این طفلک شش ماهه ام را ببین از تشنگی افتاده از پا علی جان می کنَد دریاب او را ببر میدان نما سیراب او را که تاب ِ گریه ای دیگر ندارد گمانم جان ، علی اصغر ندارد لالایی لا لالایی لا لایی عمویش رفته میدان آب آرد امیدی بهر این بی تاب آرد ولی کشته شد ، آخر گشت نومید حرم لب تشنه مشک ِ پاره می دید اگر چه قطره آبی در حرم نیست ولیکن تشنه تر از اصغرم نیست لالایی لا لالایی لا لالایی تحمل احتزارش را ندارم از این سان دیدنش جان می سپارم نه ممکن تا کند شیرین زبانی گهی بی هوش و ، هوش آید زمانی علی شمع و حرم پروانه ی او فدای نرگس ِ مستانه ی او لالایی لا لالایی لا لالایی تکلّم می کند با بی زبانی نگاهش دارد اسرار ِ معانی تلظی می کند در گاهواره ببین دیگر ندارم راه ِ چاره ز فرط ِ تشنگی خشکیده شیرم نشد از شرم من آخر بمیرم لالایی لا لالایی لا لالایی دمادم از عطش غش می نماید به صد تعجیل راه ِ چاره یابد جگر می سوزد این لب سابی ِ او شدم بی تاب از بی تابی ِ او ببر میدان تو این لب تشنه را زود که شاید زخم ِ دشمن آیدش سود لالایی لا لالایی لا لالایی گر از خصم است ممکن خواهش ِ آب نما خواهش تو این لب تشنه ات را کرم فرما و بهرش خواهش کن علی را سرخوش از آرامشی کن به زیر آستین قُنداقه اش گیر که بر او نور خورشید است چون تیر لالایی لا لالایی لا لالایی ندارد تابش ِ خورشید را تاب عطش نگذاشت او را لحظه ای خواب دگر هم صورت او را بپوشان که شاید زنده مانَد طفل ِ عطشان ولی من از حیاتش دل بریدم ز سیرابی ِ اصغر نا امیدم لالایی لا لالایی لا لالایی به میدان دیده را در بسته ام من که دست از جان ِ اصغر شسته ام من لالایی کودک ِ ناخورده شیرم شدی سیراب ِ خون طفل ِ صغیرم دعا کن بعد ِ تو مادر بمیرد نباشد قبر ِ تو در بَر بگیرد لالایی لا لالایی لا لالایی این نوحه در شام اربعین در امامزاده صالح تهران توسط حاج نزار القطری به زیباترین و تاثیر گذار ترین وجه خوانده شد که جدا همه ی حاضران در مجلس را متاثر کرد . امیدوارم که ایشان همیشه در پناه خداوند محفوظ باشند. والسلام       بفخار رافــضيه *** رغم طغيان اميهفجرونا *** كفروناوسنبقى جعفريه***************************************** با افتخار شيعة هستيم ** به رغم ظلم آل أميةما را منفجر كردند *** ما را تكفير كردندوجعفري خواهيم ماند ***************************************** ثابتين ** ما تغيرنه المواقف ** ثابتينزائرين ** نعتني لصحنك امامي ** زائريناربعين ** من تدك ذكرى المصيبه ** اربعينمخلصين ** تهتف لشخصك حناجر ** مخلصيننحمل افكار القضيه *** قد رضعنا الغاضريهانكرونا *** فجروناوسنبقى جعفريه ***************************************** مواضع عقيده ما را تغيير نمي دهد وثابت قدم هستيمبه سوي صحنت اي حسين-علیه السلام- مي آييمبراي زيارت در روز أربعينمخلصانه حنجره هاي ما نام شما را صدا می زندانديشه ي عاشورا را حمل مي كنيم ** همانا شير محبت كربلا را آشاميديمما را انكار كردند ** ما را منفجر كردندوجعفري خواهيم ماند ***************************************** يا شهيد ** ننصلب لاجلك رضينه ** يا شهيدمن مزيد ** ننشد الكافر لديكم ** من مزيدمن بعيد ** يهتف بصرخه الموالي ** من بعيديا يزيد ** لعنة الله عليكم ** يا يزيدخير ابرار البريه *** هذه النفس الابيهفانذرونا *** فجروناوسنبقى جعفريه ***************************************** اي شهيد ما را اگر به صلابه بكشند ، استقامت مي كنيمما آماده شهادت هستيمبا فرياد شيعه شما را از دور صدا مي زندلعنت برتو اي يزيدبهترين بندگان روي زمين *** امام حسين-علیه السلام- استما را تهديد كردند ** ما را منفجر كردندوجعفري خواهيم ماند ***************************************** من نقول ** يا ابو صالح نطرنه ** من نقولللبتول ** نطلب الثار بظهورك ** للبتولوالفحول** كربله ذبحوا زلمها ** والفحولماتطول ** غيبتك يا حجه ندعي ** ما تطولنندعي صبح ومسيه *** يا ابن حامي الحميهحيرونا *** كفروناوسنبقى جعفريه ***************************************** وقتي كه می گوييم اي أبا صالح-عجل الله فرجه الشریف- منتظر هستيمخون زهراء-سلام الله علیها- را با ظهورت طلب مي كنيممردان شهادت را در كربلا ذبح كردنددعا مي كنيم غيبتت طول نكشدشب وروز دعا مي كنيم *** اي پسر حيدرما را حيران كردند *** ما را تكفير كردندوجعفري خواهيم ماند ***************************************** كربلاء ** صارت قلادة عقيده ** كربلاءشهداء ** من لبسناها صفينه ** شهداءبالدماء ** لوحه نرسم للولايه ** بالدماءبالعراء ** خطوه خطوه الشيعه تمشي ** بالعراءزايرين بن الزجيه *** ما نهاب من المنيهحاصرونا *** كفروناوسنبقى جعفريه *****************************************كربلا زينت عقيده شدما جامه ي شهادت را پوشيديمبا خونها لوحي از ولايت ترسيم مي كنيمدر صحرا گام به گام شيعه ي تو قدم مي زنيمزائرين پسر زهرائيم *** واز مرگ نمي ترسيمما را محاصره كردند ** ما را تكفير كردندوجعفري خواهيم ماند ***************************************** عل رماح ** هامت الشيعه تعلت ** عل رماحبالجراح ** للصلا بالدم توضو ** بالجراحوالكفاح ** مذهب حسين الشهادة ** والكفاحنستراح ** من نموت بعز ترانه ** نستراحغصبن على الجاهليه *** تبقى شمعتنه ضويهدمرونا *** فجروناوسنبقى جعفريه *****************************************بيشاني شيعيانتان بر سر نيزه ها بلند استبراي نماز با خون زخمها وضو گرفتيممكتب حسين-علیه السلام- مكتب شهادت وجهاد استوقتي كه به شهادت رسيديم ، راحت مي شويمبه رغم جاهليت *** شمع ما فروزنده خواهد بودما را از بين بردند *** ما را منفجر كردندوجعفري خواهيم ماند ***************************************** ما نتوب ** من هواكم يا امامي ** ما نتوببالدروب ** نرسم بكل خطوه لوحه ** بالدروبللذنوب ** يمحي حبك بالقيامه ** للذنوبالقلوب ** تبقى تنزف دم ولايه ** القلوبمو قصدنه الطائفيه *** بس حسين انته الهويهغدرونا *** فجروناوسنبقى جعفريه*****************************************عشق شما را رها نمي كنيمبا هر گام يك لوحه ی عشق ترسيم خواهيم كردعشق شما در قيامت گناهان را محو مي كنددر قلبمان خون ولايت جاري خواهد ماندقصد ما نژاد پرستي نيست *** اي حسين-علیه السلام- تو هويت ما هستيما را نيرنگ كردند *** ما را منفجر كردند وجعفري خواهيم ماند شاعر: محمد مالکی   امده ذوالجناح(2)زينش واژگون واويلا از اين غم كو علي اكبرم شبه پيغمبرم واويلا از اين غم امده ذوالجناح(2)زينش واژگون واويلا از اين غم كو علمدارمن(2)پير و سالار من واويلا از اين غم امده ذوالجناح(2)زينش واژگون واويلا از اين غم كنتُ زينب خبر(2) ميشوي در به در واويلا از اين غم امده ذوالجناح(2)زينش واژگون واويلا از اين غم اين نوحه تقديم به لاري هاي عزيز   آلبوم نجوای عاشورایی – ((ولله ان قطعتموا یمینی)) كلمه العباس ظلت خالدهدوحه التاريخ تبقي موردهعالشجاعه والمبادي شاهدهوقبل سيفه رجفت قلب العدهقول زهي كناصع اللجينياني احامي ابدا عن ديني انی احامی ابدا عن الدینی ولله ان قطعتموا یمینی بیرق تو زینت آغوش من هاله ی مهر تو شد تن پوش من ناله های العطش در گوش من بند مَشک کودکان بر دوش من سَر زیر فَرمان ِ تواَم بَرادر از هر طرف سر میکشد کمینی انی احامی ابدا عن الدینی ولله ان قطعتموا یمینی والده حيدر اسد وهو الشبلومثل حيدر مبداء قول وفعلبيمنته يربط وبسياره يحلوالعصب من هيبته يصبح سهلقال بصوت صادق مبينياني احامي ابدا عن ديني انی احامی ابدا عن الدینی ولله ان قطعتموا یمینی آبیارت کربلائی می شود سهم من از تو جدائی می شود دست من دست ِ خدائی می شود کار ِ من عُقده گشائی می شود دیدار زَهرا می شود نَصیبت وقتی کنار قامتم نشینی انی احامی ابدا عن الدینی ولله ان قطعتموا یمینی قال لو تقطع يميني هالسيوفعالترب ظلت رميات الجفوف تبقي روحي الحومه تطوفما ابيع الدين لحظه و ما اعوفان يضماءالدين استقي معينياني احامي ابدا عن ديني انی احامی ابدا عن الدینی ولله ان قطعتموا یمینی در یقینم مثل ِ کوه ِ آهنم زیر فرمان ِ صَلایت گردنم ای به قُربان ِ دلت ، جان و تنم میزبان ِ زائران ِ تو ، منم خواند مرا (( باب الحوائج )) خود هر کس رسد از شهر و سرزمینی انی احامی ابدا عن الدینی ولله ان قطعتموا یمینی تهیه شده توسط: م-كمالي شادی - از ایران   بخش فارسی نوحه های مجموعه نجوای عاشورایی – (( انا الحسین بن علی )) از آسمان خیمه ها ای ماهِ کامل می روی تا قتلگاهت ماه من منزل به منزل می روی فردا ولی نام تو در هر گوشه غوغا می کند امروز اگرچه تشنه زیر تیغ قاتل می روی دست خدا همراه تو ، سَرنیزه ها در راه تو در حسرت یک آهِ تو ، هرچند در تاب و تبی حُسین حُسین حُسین از روز اول مادرم شیر عطش داده تو را سَردار بی لشکر شدی فرزند صبر ِ مُرتضی در کودکی بر شانه های مُصطفی جای تو بود آغوش پیغمبر کُجا و خاک این صحرا کجا گر از پَیمبر بشنوم ، از نیش ِ خنجر بشنوم جان می دهم گر بشنوم ، اسم تو را از هر لبی حُسین حُسین حُسین پیغام حلقوم تو را با نیمه ی جان می برم تا با سَرت همنا له ام ، بار غم آسان می برم سوی مدینه می روم تا کوچه های هاشمی از یوسُفم پیراهنی را سوی کنعان می برم اهل حَرم دنبال من ، باید بسوزد بال من تا هر که بیند حال من ، هرگز نپرسد مطلبی حُسین حُسین حُسین هر چند تنها مانده ای ، از نا سپاسی خسته ای دل را به تار زخمی کُهنه لباسی بسته ای با آنکه لبهای تو را سوز از عطش برده ولی ای رود تشنه ، لب ، به روی التماسی بسته ای هفتاد باشد یا که صد ، هر کس دَم از مردی زَند باید بداند تا اَبد ، تو افتخار مذهبی حُسین حُسین حُسین       از زبان حضرت زینب (س): آن دَم بُریدم من از حُسین دِل کآمد به مقتل شِمر ِ سیه دِل او می دوید و من می دویدم او رو به مَقتل ، من رو به قاتل او می نشست و من می نشستم او روی سینه ، من در مُقابل او می کشید و من می کشیدم او خنجر از کین ، من آه و از دِل او می بُرید و ، من می بُریدم او از حُسین سَر ، من از حُسین دِل حُسین حُسین حُسین ( قسمتی از مراسم اربعین سال گذشته آقای نزار القطری در مسجد بلال تهران )   السيف و جودي و لوائي تروي للاجيال وفائي)2(للصغار و الكبار و لمن صار فدائي)2***************اذا حكى السيف فاسكت ايها القلم فالقول ما قالت الصمصامة الخذم و تلك اصدق انباء اذا نطقت و ليس في كل قول يصدق الكلم و الموت في طلب العلياء مكرمة ما بالتمني ينال المجد و الكرم فاسمع حديث العلى ان كنت منتهجانهج الاباة الاولى جاشت بهم همم يوم ابو الفضل قد ثارت حميته في بقعة الطف و هو الضيغم العلم غداة صال على الاعداء منحدرا نحو الفرات حوله نعم***************(السيف و جودي و لوائي تروي للاجيال وفائي)2(للصغار و الكبار و لمن صار فدائي)2***************و شق بالسيف جيشا لا عداد له حتى تشعب خوفا فهو منقسم حتى حمى الماء من آل الطليق و قد تفتت القلب منه و هو مضطرم و كاد يشرب لكن الوفاء ابى اعجب لضام و ماء النهر ملتطم و خاطب النفس هوني فابن فاطمة من الضما شب في احشائه ظرم يا نفس هوني فزين العابدين لقد اودى به العطش الوهاج و السقم يا نفس هوني فعبدالله قد ذبلت ورود خديه اذ تزهو و تبتسم***************(السيف و جودي و لوائي تروي للاجيال وفائي)2(للصغار و الكبار و لمن صار فدائي)2***************ما في الخيام سوى ضام و ضامية و غير ثاكلة ضجت بها الخيم و شد قربته و القلب محترق و الدمع جاء على الخدين منسجم على مطهمة و السيف منصلت و شد في الجيش ضربا و هو ملتحم سدوا الطريق عليه لكن انفرجت بسيفه قتل الاعداء و انهزموا و حكم السيف حكما عادلا بهم و ما سوى السيف في يوم الوغى حكم لكنهم عاودا قطع الطريق و قد رأى الحسين اخاه احتار بينهم***************(السيف و جودي و لوائي تروي للاجيال وفائي)2(للصغار و الكبار و لمن صار فدائي)2***************فهاج كالليث اذ يحمي عرينته فعاد ذاك الفرات الثر و هو دم حتى التقى السبط بالعباس منحدرا نحو الخيام عليه يخفق العلم لكنما القدر المحتوم يرصده لله من طود عز كيف ينهدم حصت يداه و سهم العين ابهضه و راسه بعمود الحقد منقسم هوى فقل بدر تم غاب منخسفا اولا كثير و هو منحطم و جاء شبل علي و هو في كمد يبكي عليه بدم شفه الالم***************(السيف و جودي و لوائي تروي للاجيال وفائي)2(للصغار و الكبار و لمن صار فدائي)2     الله اکبر بضلوعي ناري یا ساعة اظهر طال انتظاري ---------------------------------------- الله اکبر بضلوعي جمرة او بعیوني عبرة دیني تأثر لازم انصره او سیفي اشهرة قلبي تفطر لامي الزهره او حیدر اذکرة یومي تأ واترجه ثاري یا ساعة اظهر طال انتظاري ------------------------------------------- الله اکبر بضلوعي ناري یا ساعة اظهر طال انتظاري -------------------------------------------- قلبي ابمراره یجرع مصایب یحمل نوایب طال انتظاره صمصامي لاهب ثاره یطالب لیث المعاره شاف العجایب من النواصب ثارک یا حیدر بدموعي جاري یاساعة اظهر طهل انتظاري --------------------------------------------- الله اکبر بضلوعي ناري یا ساعة اظهر طال انتظاري --------------------------------------------- للبیعه غصبوا رمز الامامه او وحی الکرامه من عند نهبوا تاج الزعامه خبث ولئامه وابداره شبوا نا الندامه او هدوا قوامه یا جدي اثأر یصبح شعاري یا ساعة اظهر طال انتظاري -------------------------------------------- الله اکبر بضلوعي ناري یا ساعة اظهر طال انتظاري --------------------------------------------- رأس الخیانه گام و توتب جدي تعذب وامهدي انه و ادموعی تلهب و الامي انحب بیت الدیانه ابدمها تخضب ثاري توجب بیمینی اشهر سیف انتصاري یا ساعة اظهر طال انتظاري ------------------------------------------------ الله اکبر بضلوعي ناري یا ساعة اظهر طال انتظاري ------------------------------------------------ بعد المدینه للطف اسافر ولسیفي شاهر زینب حزینه لیومي تناطر تشبح نواظر حسین او بنبنه الهه اناصر و اقطع مناحر طاح و توذر عالغبره عاري یا ساعة اظهر طال انتظاری ------------------------------------------------- الله اکبر بضلوعي ناري یا ساعة اظهر طال انتظاري     من بنده درگاه توام زاده خاكم فرمان ببرم امر تو را تيغ چه باكم گركشته اين لشكردزدان سيه پوش قربان شوم اينجا سرانجام چه باكم اين قافله محكوم به سختي و جفا است اين قوم شقي تشنه به خون انبيا است اين شهر سيه روز سراي بي وفايي است چون خانه تزويرودروغ وبي خدايي است اين لشكر ملعون به درگاه الهي گرد آمده اند تا بكشند در الهي اين قوم ستمكار همه بنده شيطان مخلص به زر و سيم و همه دشمن قرآن اين قوم جفا پيشه خونخوار ستمگر كردند خيانت به همه دين پيمبر كشتند علي و حسن و جمله ابرار اينك بكشند به تيغ كين سرور احرار او سرور دنيا و جوانان بهشت است زيبا رخ و خوش كلام و سلطان بهشت است بر لشكر اين شمر لئين لعنت بسيار گردند به آتش همه باقي و گرفتار     نجري من الجفن عبرة جينا نواسي الزهرةدموع و نوح على المذبوحجينا نواسي الزهرة*****************************جينا و الحزن بينا و نجريها دموع العين نواسيها و نعزيها أهل كسروا لها الضلعيننلطم عالصدر و نصيح ليل نهار لجل حسين نجر ونة بأثر ونة للي خان بدهرهدموع و نوح على المذبوح جينا نواسي الزهرة*****************************نجري من الجفن عبرة جينا نواسي الزهرةدموع و نوح على المذبوحجينا نواسي الزهرة*****************************روح لكربله بفكرك و عاين شيل جرى بيها و قلبك خل يشوف اشلون شيلحل بأراضيهامن ظيم و حزن و آلام تهز عالي رواسيها و هذا الحال ذوبنا و ينفذ للقلب صبرهدموع و نوح على المذبوح جينا نواسي الزهرة*****************************نجري من الجفن عبرة جينا نواسي الزهرةدموع و نوح على المذبوحجينا نواسي الزهرة*****************************اشحال الزهرة يا شيعة بشهر عاشور و أحزانه تقعد تنصب الماتم و منها الدمعة هتانةتحن و تنوح على المذبوح تصيح بروح نحلانة آه يا ابني آه يا ابني أبجي عليك بالحسرةدموع و نوح على المذبوح جينا نواسي الزهرة*****************************نجري من الجفن عبرة جينا نواسي الزهرةدموع و نوح على المذبوحجينا نواسي الزهرة*****************************جني بفاطمة توقف وسط الحومة مفجوعة تشاهد جثة المظلوم فوق الغبرة مصروعةشافت جيش خيل القوم حين الطحنت ضلوعه و تصرخ من قلب مفجوع ابني حطموا صدرهدموع و نوح على المذبوح جينا نواسي الزهرة*****************************نجري من الجفن عبرة جينا نواسي الزهرةدموع و نوح على المذبوحجينا نواسي الزهرة*****************************كلها عزوته حوله صرعى يا ألف وسفة واحد منقطع راسه و واحد منفصل جفهو عبد الله الرضيع اشلون حر دلاله ما طُوفه يذبحونه بحجر حسين وسفة و ينقطع نحرهدموع و نوح على المذبوح جينا نواسي الزهرة*****************************نجري من الجفن عبرة جينا نواسي الزهرةدموع و نوح على المذبوحجينا نواسي الزهرة     این زمین پربلا را نام دشت کربلاست ای دل بی‌درد آه آسمان سوزت کجاست این بیابان قتلگاه سید لب تشنه است ای زبان وقت فغان وی دیده هنگام بکاست این فضا دارد هنوز از آه مظلومان اثر گر ز دود آه ما عالم سیه گردد رواست این مکان بوده است روزی خیمه‌گاه اهل‌بیت کز حباب اشگ ما امروز گردش خیمه‌هاست کشتی عمر حسین اینجا به زاری گشته غرق بحر اشگ ما درین غرقاب بی‌طوفان چراست اینک قبه‌ی پر نور کز نزدیک ودور پرتو گیتی فروزش گمرهان را ره‌نماست اینک حایر حضرت که در وی متصل زایران را شهپر روحانیان در زیر پاست اینک سده‌ی اقدس که از عز و شرف قدسیان را ملجاء و کروبیان را ملتجاست اینک مرقد انور که صندوق فلک پیش او با صد هزاران در و گوهر بی‌بهاست اینک تکیه‌گاه خسرو والا سریر کاستان روب درش را عرش اعظم متکاست اینک زیر گل سرو گلستان رسول کز غم نخل بلندش قامت گردون دوتاست اینک خفته در خون گلبن باغ بتول کز شکست او چو گل پیراهن حور اقباست این چراغ چشم ابرار است کز تیغ ستم همچو شمعش با تن عریان سر از پیکر جداست این سرور سینه‌ی زهراست کز سم ستور سینه‌ی پر علمش از هر سو لگدکوب بلاست این انیس جان پیغمبر حسین‌بن علی است کز سنان‌بن انس آزرده تیغ جفاست این عزیز صاحب دل ابا عبدالهست کز ستور افتاده بی‌یاور به دشت کربلاست این حبیب ساقی کوثر وصی بی‌سراست کز عروس روزگارش زهر در جام بقاست این سرافراز بلنداختر که در خون خفته است نایب شاه ولایت تاج فرق اولیاست این سهی سرو گزین کز پشت زین افتاده است جانشین شاه مردان شهسوار لافتاست این مه فرخنده طلعت کاین زمینش مهبط است قرةالعین علی چشم و چراغ اوصیاست این در رخشنده گوهر کاین مقامش مخزنست درةالتاج شه دین تاجدار هل اتاست این دل آرام ولی حق امیرالممنین کامکارانت منی نامدار انماست این گزین عترت حیدر امام المتقین پادشاه کشور دین پیشوای اتقیاست پا درین مشهد به حرمت نه که فرش انورش لاله رنگ از خون فرق نور چشم مرتضی است دوست را گر چشم ازین حسرت نگرید وای وای کز تاسف دشمنان را بر زبان واحسرتاست مردم و جن و ملک ز آه نبی در آتشند آری آری تعزیت را گرمی از صاحب عزاست می‌شود شام از شفق ظاهر که بر بام فلک سرنگون از دوش دوران رایت آل عباست طفل مریم بر سپهر از اشگ گلگون کرده سرخ مهد خود در شام غم همرنگ طفل اشک ماست خاکسارانی که بر رود علی بستند آب گو نگه دارید آبی کاتش او را در قفاست تیره گشت از روبهان ماوای شیری کز شرف کمترین جای سگانش چشم آهوی خطاست ای دل اینجا کعبه‌ی وصل است بگشا چشم جان کز صفا هر خشت این آیینه گیتی نماست زین حرم دامن کشان مگذر اگر عاقل نه‌ای کاستین حوریان جاروب این جنت سر است رتبه‌ی این بارگه بنگر که زیر قبه‌اش کافر صد ساله را چشم اجابت از دعاست یا ملاذالمسلمین در کفر عصیان مانده‌ام از خداوندم امید رحمت و چشم عطاست یا امیرالممنین از راندگان درگهم وز در آمرزگارم گوش بر بانک صلاست یا امام‌المتقین از عاصیان امتم وز رسولم چشم خشنودی و امید رضاست یا معزالمذنبین غرق کبایر گشته‌ام وز تو در خواهی مرادم در حریم کبریاست یا شفیع‌المجرمین جرمم برونست از عدد وز تو مقصودم شفاعت پیش جدت مصطفاست یا امان الخائفین اینجا پناه آورده‌ام وز تو مطلوبم حمایت خاصه در روز جزاست یا اباعبدالله اینک تشنه‌ی ابر کرم از پی یک قطره پویان برلب بحر سخاست یا وشلی‌الله گدای آستانت محتشم بر در عجز و نیاز استاده بی‌برگ و نواست مدتی شد کز وطن بهر تو دل بر کنده است وز ره دور و درازش رو در این دولتسرا است دارد از درماندگی دست دعا بر آسمان وز قبول توست حاصل آن چه او را مدعاست از هوای نفس عصیان دوست هر چند ای امیر جالس بزم گناه و راکب رخش خطاست چون غبار آلود دشت کربلا گردیده است گرد عصیان گر ز دامانش بیفشانی رواست     زينب زينب زينب کنز حيا زينب خان وفا زينب زينب زينب زينب درد آشنا زينب غرق بلا زينب زينب زينب زينب سرگشته ي دوران،آواره ي طوفان زينب زينب زينب صدق عهد و پيمان،شيرشه مردان زينب زينب زينب محبوبه ي جانان ، قرآنينه قوربان زينب زينب زينب شمشير دو پهلو دان، برّنده بيان زينب زينب زينب زينب قارداش باشون اوستونده ،زلفي آغاران زينب زينب زينب زينب صحراي مصيبت ده، غم نن قوجالان زينب زينب زينب زينب قارداش باشونين قاني، زلفينده حنا زينب زينب زينب زينب پيمان حَقَه مظهر ، قرآنه اُولان ياور زينب زينب زينب حجب و ادبه مظهر، شأن وشرف منبر زينب زينب زينب دائم گوزي قان ياشدي ، باشينده قرا معجر زينب زينب زينب زهراسي اُلن گوندن ،آماج بلا زينب زينب زينب زينب تعبير رسا زينب ، تسبيح خدا زينب زينب زينب زينب محراب عبادت ده، تفسير دعا زينب زينب زينب زينب موشگولده رسا زينب هردرده دوا زينب زينب زينب زينب پرونده ي خونين ِ شاه ِ شهدا زينب زينب زينب زينب محکم سوزون اوستونده مردانه دوران زينب زينب زينب زينب کاخ و ستم ظلمي قُل باغلي ييخان زينب زينب زينب زينب چُخ قمچي دَين باش ِِ محمل ده ياران زينب زينب زينب زينب يول لاردا پرستار ِحبُ الاُسرا زينب زينب زينب زينب سر قافله نهضت،اوزنهضتينه قيمت زينب زينب زينب اولّده گورن عزت، آخرده چکن ذلت زينب زينب زينب آغلار گوزي غربت ده، قارداشلارونا حسرت زينب زينب زينب جان سينه ده سوئلردي واي بختي قرا زينب زينب زينب زينب هم نايبه زهرايه ،هم دينينه پيرايه زينب زينب زينب آغزوندا شيرين سوزلر غمنن دولانان وايه زينب زينب زينب ايستکلي رقيه ِيين قبري اولان همسايه زينب زينب زينب هئچ گالميان عمرينده بير لحظه صفا زينب زينب زينب زينب جان نقديني دين اوسته ارزاني ورن زينب زينب زينب زينب اللي بش ايل عمرينده گوز ياشي توكن زينب زينب زينب زينب غربت ده اُلن يالقوز ، محتاج کفن زينب   بخواب اي طفل عطشان وقت لالايي شده لب خشک تو اي مادر تماشايي شده مکن گريه به روي دامن مادر بخواب مزن شيون که باشد در حرم قحطي آب گل نيلوفرو شهيد آخرم علي اصغرم علي اصغرم گل نيلوفرو شهيد آخرم علي اصغرم علي اصغرم شود دريا حرم از اشک چشمان ترم که شايد زنده برگردد ز ميدان اصغرم روم خيمه به خيمه هر طرف با کودکان نم آبي نمانده غير اشک ديدگان سراغ آب و شير ز من ديگر مگير گلوي اصغرم شود آماج تير     در قصه ي دل، دلبر و دلدار نيامد آن مهوش مه روي وفادار نيامد پوسيد نگاهي به رهي از سر اميّد سقّا و سپهدار و علمدار نيامد در خشکترين مرتبه از منظر غربت آن ابر بلا ديده ي پربار نيامد در هر گذري سايه ي کفتار نمايان آن شير شغال افکن بي يار نيامد در شهر غزل، نيست بياني که برويم آن مصرع غم پرور تبدار نيامد بوسيد لبش را تن خشکيده ي دريا عطشان لب و از آينه سرشار، نيامد در خواب نرفتند، دو چشمان هراسان سرلشگر شب ديده ي بيدار نيامد آن شاه که تنها زده بر ساغر آخر آن ساقي غمدار، نيامد که نيامد عطشان نفسي از رگ شش ماهه صدا زد: اي اهل حرم، مير و علمدار نيامد تقديم به سقاي دشت کربلا شاعر : امين ترابي 22 ساله از اراک     للشاعر : مقداد الهمدانيكربله اسمج بقلبي مسجلهكربله يا كربلهغير اسمج هالقلب ما يقبلهكربله يا كربلهكربله قبلة مجد و أشرف مكانصلت إلها قلوبنا وي كل أذانكربله الأم اللي رضعتنا الحنانيعني هيه التحت جدمها الجنانو اللي ما يزور أمه ما ينول الثوابو الله فرقتها عذاب و الـ يفارق أمه يا قلب إلَهكربله يا كربلهكربله اسمج بقلبي مسجلهكربله يا كربلهغير اسمج هالقلب ما يقبلهكربله يا كربلهكربله شرد أحجي عنج شرد أقوليلي بيج اندفن ضي عين الرسولحارت الأفكار بأمرج و العقولاتزول كل الدنيا حبج ما يزولشوفي انتي اشقد إلج عزة و مقاميالتحضنين الإمام خصج الله بشرف محد يوصلهكربله يا كربلهكربله اسمج بقلبي مسجلهكربله يا كربلهغير اسمج هالقلب ما يقبلهكربله يا كربلهكربله و أفكاري لو بأرضج تطوفتقطع بروحي العوالي و السيوفو الحجي يتقطع و يصبح حروفو يجتمع عد قبر مقطوع الجفوفعد قبر عباس يتعالى الونينمن وسط قلبي الحزين و ألقى دمعات على خدي نازلةكربله يا كربلهكربله اسمج بقلبي مسجلهكربله يا كربلهغير اسمج هالقلب ما يقبلهكربله يا كربلهكربله و قلبي إذا بقاعج يسيرتهمل دموعي بشكل ماله نظيرو أعثر بدمعة جفن بنت الأميرزينب الـ بيها الصبر ظل يستجيرو على تل الزينبي دمعي يسيلو أندب قليبي القتيل قلبي فوق رماح دمعاتي اعتلىكربله يا كربلهكربله اسمج بقلبي مسجلهكربله يا كربلهغير اسمج هالقلب ما يقبلهكربله يا كربلهكربله و لو أذكرج وقت الربيعأذكر الوردة التروت بالنجيعو يقطع بنحري سهم طفل الرضيععالصبر و اشما يدلوني أضيعو ألقى من عيني جرى ذاك النزيفو الربيع أصبح خريفو تبقى وجناتي بدمى متغسلةكربله يا كربلهكربله اسمج بقلبي مسجلهكربله يا كربلهغير اسمج هالقلب ما يقبلهكربله يا كربله     يا مجهز حسين قلي القبر وينعن جثته جان شلت النبل زينهلت دموعه قلها يا عمةشفته بلا راس و الطفل يمهمرضرض و عريان و الغسل دمهغسله ترى صار من دامع العينيا مجهز حسين قلي القبر وينعن جثته جان شلت النبل زينمعرى لقيته بذيج البراريلا قدرت أدفنه يا عمة عاريجسمه جمعته بقطعة بواريصاحت أجل قول ما تكفن حسينيا مجهز حسين قلي القبر وينعن جثته جان شلت النبل زينلكن يا سجاد عمك وصلتهيم الشريعة و جسمه رفعتهقلها يا عمة بيدي دفنتهلكن بلا راس عزج و لا ايدينيا مجهز حسين قلي القبر وينعن جثته جان شلت النبل زينصاحت يا سجاد قلي بالأكبرشلته يا عمة عن واهج البرقلها دفنته و قلبي تفطرو قبر الولد صار عد رجلين حسينيا مجهز حسين قلي القبر وينعن جثته جان شلت النبل زينو جاسم يا عمة ما قدرت أشوفهو الله فجعني معاين جفوفهذكرني طول و نشرت زلوفهو كلهم بلا روس بس لا تنشدينيا مجهز حسين قلي القبر وينعن جثته جان شلت النبل زين       اللهم ارزقنا محبة الحسين اللهم ارزقنا شفاعة الحسين*****أشعر الماي ابشفاهي جمرة تلهب من أشربهوالزمن بابشع وسائل كل ظلم بيه يجربهامصيبة تاخذني المصيبة وغربة ترميني اعله غربةعاشق الميلاقي عشقه جن يصلي ابليه تربةغاب محبوبي غاب مطلوبي غاب محبوبي غابعلى القهر والآه أفطر واتصور منو اليخون ادماه لو قلبه اتخيرصعب علي انساه لو انساه اتذكرساعة رمل أيامي وبدت نهاية أمريإذا يقرب موتي منو اليرجع عمرييا فؤادي يا حسين يا مرادي يا حسين يا فؤادي يا حسينيا حسين حسين حسين*****رب لا تحرم عيوني من ضياء القبتينوارزق الرجلين ربي السعي بين الحرمينوامنح الأضلاع صبرا إن تدمى باليدينولتهشم لي فؤادي قربة لاسم الحسينلا تمنعني لا تردعني لا تمنعني لافكل ما أرجوه إرضاء الحب واسمه اتلوه من بعدك ربيوكيف لي امحوه من جدران القلبوهل سيرضى قلبي وكيف لي أرضيهإذا أنا أمحوه هوى على ما فيهيا عمادي يا حسين يا مرادي يا حسين يا فؤادي يا حسينيا حسين حسين حسين*****صح أبونه آدم احنه ابسبة الشجرة القربهامن أجل تفاحة ربنه الجنة من عنده سلبهاواحنه عدنه اقلوب حارت اشسوت وما ترضى ربهااحنه يا تفاحة ذقنه الجنة ما نقدر نطبهاليش حرمونه ليشه هضمونه ليش حرمونه ليشأمد أنه وغرقان ايدي لايامي رمتني عالشطآن وحدي لآلاميتحت ظلال أحزان راح أقضي أعواميابقاع الغرب ذبتني صرت آنه آدم أرضيقابيلي يذبح هابيل بعضي يذبح بعضيبس أنادي يا حسين يا مرادي يا حسين يا فؤادي يا حسينيا حسين حسين حسين*****كل ما في أسير للهوى والحب أعمىأحكم الولهان قيدا أشبع المشتاق يتماقيل أن العاشقينا عينهم لا شك تدمىوارتعدنا مذ سمعنا أن قيسا مات همالي كم رجوى لي كم شكوى لي كم رجوى ليأخاف أن ألقى ما لاقى غيري أخاف أن أشقى من طول السيرولا أرى فرقا أولاي كأخيريومن بجنبي قيس ومن تكن ليلاهأنا اتخذت خليلا أماتني بهواهيا ودادي يا حسين يا مرادي يا حسين يا فؤادي يا حسينيا حسين حسين حسين         انا امك شفتك بهل حاله اه من جور زمن وفعالهحبيبي يا حسين **حبيبي يا حسين **حبيبي يا حسينتو را ديدم به خاك و خون گل حيدرتن صد چاك و عريانت ايا مادر دلم خون شد چو ديدم من تن بي سر زسوز غم قدم خم شد من مضطرفاطمه از غم تو مي ناله اه من جور زمن وفعالهحبيبي يا حسين** حبيبي يا حسين**حبيبي يا حسيناز اين محنت ايا مادر دلم خون دل از سوز غم داغت دگرگونهبراي تو دلم خون و پريشونهكسي جز حق زحال من نمي دونهچون كبوتر شكسته باله اه من جور زمن وفعالهحبيبي يا حسين**حبيبي يا حسين**حبيبي يا حسينندادند از چه رو ابي به تو مادرلب خشك تو را ديدم زدم بر سرجدا كردند زكين راس تو از پيكرچرا صد چاك شده جسمت ز اين لشگرازجفا پرپر شده اين لاله اه من جور زمن وفعالهحبيبي يا حسين** حبيبي يا حسين** حبيبي يا حسن     گفت برخــيز ز جــــاي مه رخشــنده ي مــادر قــــــد شمشــــاد علم كــن و بكــش تيغ دو پيــكــــر همچــو بن عم نبــي،شير خــدا ســـاقي كوثـــر به دو انگشت بيفكـــن در از قلــعـــه ي خيــبــــــر خويشتن زن به صف معركه چون حيدر صفدر هـــمـــچو طــومــار بپيچـــان تـو ز هـم لشكـــــر تويي اي تـازه جــوان،سـرو روان،نوگل لــيلا تـرك مــيدان بنمــا رحـــم نمـــا بــر دل لـــــيـــلا مــي شود زار و پريشــان ز فراغت دل لــيلا حسـرت عيــش تـو در گور برم تا صف محــشر شرمسارم كه چــــرا حجله ي عيش تو نبستم شب دامــادي به پــهــلـوي تو يـك دم نـنـشســــتم حال از ظلم و ستم بر سر مـــرگ تو نشستم سـوي مـيـدان مي روي يـوســف كنعـاني مــــادر هم به رو گشت به كفار چو آن ثاني حـــيدر گــفــت فـرزنـد حـسيــن بـاشـم و نامم علي اكــبر بكنم رزم نمــــايان و بريزم ز شما ســـــــر واي كه شود باز و عيان معركه ي خندق و خيبر       حسيــــــنم وا حسيــــــــن كاروان آمد و زهراست عزادار حسين دل غمين زينب كبرى ا ست عزا دار حسينكاروان اسرا مى رسد از شام بلا كربلا كعبه ى دلهاست عزادار حسين ***************كاروانى كه چهل منزلش آزار رسيدرنجها بر سر هر كوچه و بازار رسيدغم به همراهيشان از در و ديوار رسيدباشد اين قافله پيداست عزادار حسين ***************آمده قافله ى غم سر قبر شهدا تا دهد شرح اسيرى عزيزان خداشمع قبر شهدا تا كه شود اشك عزا شاهد حادثه تنهاست عزادار حسين ***************بر سر قبر حسين آمده با عشق و اميدعمه و مادرو هم خواهر و هم دخت شهيد رفته با موى سياه آمده با موى سپيدروزه خوانى كه سراپاست عزادار حسين *************** آنكه پر خون تن صد چاك برادر ديده چند گل بوسه از آن حنجره بى سر چيدهزير گل بنگرد اكنون كه گلش خوابيدهگويد اي همسفر اينجاست عزادار حسينحسيــــــنم وا حسيــــــــن     ایها الناس شما را به حق خون حسین لحظه ای گوش نمایید بدین شیون و شین تا بیان سازم از آن سبط رسول ثقلین آن زمانی که به میدان لعینان آمد یک نگاهی طرف خیمه بحسرت بنمود زین عداوت به سوی خواهر خود لب بگشود گفت از بی کسی و جمله ی این قوم حسود صبرم از حد بگذشت و به لبم جان آمد حسین شهید، یا مظلوم حسین غریب، یا مظلوم گیسوی اکبرم از خون سرش بسته حنا بعد از اکبرنتوان زیست در این دار فنا من خلیل الله ام و کرب وبلا کوه منا که علی اکبر من با لب عطشان آمد نوگل باغ حسن، قاسم نودامادم نور چشمان بتول ابن اخی، نوشادم خواهرا کی رود این واقعه من از یادم قاسم از حجله گه عشق به میدان آمد حسین شهید، یا مظلوم حسین غریب، یا مظلوم خواهرا قامت عباس و علمداری او پاسبانی حرم کردن و آن یاری او صولت حیدر کرار و وفاداری او در صف جنگ چو سقای یتیمان آمد پسر سعد نه رحمی به علی اصغر کرد نه هم از قاسم و عباس و علی اکبر کرد آن چه باید نکند، کرد و دگر خواهد کرد طمع گندم ری کرد و شتابان آمد حسین شهید، یا مظلوم حسین غریب، یا مظلوم من که فرزند رسول ثقلینم ای قوم نور چشم اسدالله،حسینم ای قوم حضرت فاطمه را قرة عینم ای قوم شان ما از ره حق، آیه ی قرآن آمد این بگفتا، زکمرتیغ شرربار کشید ذوالفقار دو سر حیدر کرار کشید نعره از سوز جگر، آن شه ابرار کشید که ز تیغش سپه خصم گریزان آمد حسین شهید، یا مظلوم حسین غریب، یا مظلوم     اي ز صولت لا فتي الا علي در شأن تو ‎می برد شمر از سرت معجر، فکيف تصبحون آل بو سفيان به عزت، في بيوت آمنين؛ آل ما دور از وطن، يا ليت قومي يعلمون؛ انعم الله علينا برسول مدني؛ هو جدي، و ابي و واسط الکون علي؛ خيرة الله من الخلق أبي؛ بعد جدي، فأنا ابن الخيرتين؛ فضة قد خلصت من ذهب؛ فأنا الفضه و ابن الذهبين؛ ذهب ٌمن ذهب ٍ في ذهب و لجينٌ في لجين ٍ في لجين أنا مظلوم حسين أنا محروم حسين لم يا قوم تريدون ببغي و فساد؟؛ لم تسعون بقتلي بلجاج و عناد؟ ليس والله سوانا خلف بعد النبي؛ فرض الله علي طاعتنا کل عباد؛ أنا مظلوم حسين أنا محروم حسين عجبا وا عجبا امت کفار که يک سر چشم پوشيده ز حق نمک آل پيمبر و ستجزون من الله اذا قام قيامة؛ أنا مظلوم حسين أنا محروم حسين عجبا وا عجبا امت کفار که يک سر چشم پوشيده ز حق نمک آل پيمبر همه در ريختن خون من آن بي کس و ياور شده آماده و بگرفته به کف نيزه و خنجر و ستجزون من الله اذا قام قيامة؛ لم يا قوم تريدون ببغي و فساد؟؛ لم تسعون بقتلي بلجاج و عناد؟؛ ليس والله سوأنا خلف بعد النبي؛ فرض الله علي طاعتنا کل عباد؛ أنا مظلوم حسين أنا محروم حسين من له جد کجدي في الوري؛ او کشيخي؟ فأنا ابن العلمين؛ فاطمه الزهرا امي، و ابي؛ قاصم الکفر ببدر و حنين؛ عبدالله غلاما يافعا؛ و قريش يعبدون الوثنين؛ يعبدون اللات و العزي معا؛ و علي کان صلي القبلتين؛ فأبي شمس، امي قمر؛ فأنا الکوکب و ابن القمرين؛ أنا مظلوم حسين أنا محروم حسين چيست تقصير من اي قوم که امروز جهاني شده آماده به قتلم همه با تيغ و سناني؟ در شما نيست ز اسلام نه نامي و نشاني أنا عطشان و قد اُحرق نطقي و لساني؛ أنا ظمئان و قد احرق قلبي و فوادي؛ أنا مظلوم حسين أنا محروم حسين زير خنجر شه لب تشنه حسين گفت تو اي شمر ستمکار تو اي ملحد مکار تو اي کافر غدار اگر من نشناسي، بگويم بشناسي حسينم، ضياء القمرينم، قتيل الودجينم؛ امام الحرمينم، أنا الفضة وابن الذهبينم؛ أنا مظلوم حسين أنا محروم حسين منم شهپر جبريل منم آيه تطهیر‎ منم نخله خوبان منم زاده زهرا منم عرش و منم فرش منم کرسي و لوح و قلم و باعث ايجاد دو عالم أنا مظلوم حسين أنا محروم حسين جگر بند رسولم نگهبان عقولم ولی نخل برومند زهرای بتولم انا مظلوم حسین انا محروم حسین که خداوند تبارک و تعالی به منایات منزه و مبری به تورات و انجیل و زبور وصحف جمله ی فرقان چه عمی و چه یس اذا جاء وحم به تکریم و به تعظیم من و مادر و جد و پدر و عم و برادر شما رحم نکردید به من راه ببستید دلم را بشکستید انا مظلوم حسین انا محروم حسین به در آمد پسر سعد لعین بانگ به لشگر زد و گفتا که این تازه جوان کیست اگر احمد ثانیست کفن پوش چنین چیست اگر حیدر کرار بود وای بر اشرار اگر حمزه بود وای بر کفار گمانم که بود جعفر طیار صدا داد و یکی گفت که این تازه گل باغ امام است بودا شمع شبستان رسول عربی سرو گلستان حسین است که با شیون و شین است علی اکبر زار است که بر ناقه سوار است زجگر نعره کشیـــده که انا بن المصطفی سید اکبر علی شاه غضنفر قاتل قوم ستمگر انا مظلوم حسین انا محروم حسین       الله اکبر به دشت کربلا .... آمده خواهر از شام بلا یا حسین بن علی .... یاحسین بن علی آمدم از شام ویران دیدنت ، تاج سرم من ز راه کوفه و شام آمدم، مسافرم من چهل روزه ندیدم روی تو ،هم سفرم گر چه بودی نوک نی در کاروان، برابرم همرهم در کاروان ، ای شه لب تشنگان با دلی خون نوحه خوان .... یا حسین بن علی .... یا حسین بن علی الله اکبر به دشت کربلا .... آمده خواهر از شام بلا کند و زنجیرم نمودند، یا حسین این کوفیان رنج و محنتها کشیدم در اسارت بی امان آتش افکندند به قلب اهل بیت و کودکان با جسارت می زدند آل نبی با خیزران این گروه اشقیا، خون نمودند قلب ما یا حسین بن علی .... یا حسین بن علی الله اکبر به دشت کربلا ....آمده خواهر از شام بلا یا حسین بن علی .... یا حسین بن علی خطبه ای خواندم در آنجا با نوای حیدری من نمودم بر علیه ظلم و کین افشاگری تا که بر چینم بساط ستم و ستمگری ریختم در هم نظام ظلم و ظالم پروری من به کاخ دشمنان، درس دادم به جهان بر همه حق پیشگان .... یا حسین بن علی .... یاحسین بن علی الله اکبر به دشت کربلا ....آمده خواهر از شام بلا یا حسین بن علی .... یا حسین بن علی       ناله کن ای دل به عزای علی گریه کن ای دیده برای علی کعبه ز کف داده چو مولود خویش گشته سیه پوش عزای علی منبر و محراب کشد انتظار تا که زند بوسه به پای علی ماه دگر در دل شب نشنود صوت مناجات و دعای علی آه که محروم شد امشب دگر چشم یتیمان ز لقای علی مانده تهی سفره ی بیچارگان منتظر نان و غذای علی پیش حسین و حسن و زینبین خون چکد از فرق همای علی عمر علی عمره ی مقبوله بود هر قدمش سعی و صفای علی دیده ی زمزم که پر از اشک شد یاد کند زمزمه های علی تیغ شهادت سر او را شکافت کوفه بود کوی منای علی عالم امکان شده پر غلغله چون شده خاموش صدای علی وای امیر دو سرا کشته شد خانه ی غم گشته سرای علی     شد بى پسر، ام البنينخو نين جگر، ام البنين *******************************ام البنين افغان كندرو سوى قبرستان كند أمد بشير از كربلابنمود اعلام عزا *******************************يا اهل يثرب أ سلامبر ما حسين دارد پيامعباس حسين برادرش شهيد راه داورش *******************************كشته خزان گلزار او آه از دل افكار او مادر بسى زحمت كشيد تا به چهار فرزند رسيد*******************************زنها بى غمخواريش أيند و بر دلداريشگويند واى بانوى دين كن صبر يا ام البنين******************************از دل كشيد أهى حزين ديكر ندارم نور عين رفته عزيزانم ز بين جانها به قربان حسين******************************شد بى پسر، ام البنينخو نين جگر ،ام البنين         شيعة باز است وغم با آه وألم به سرو سينه برزن كه زنو شد محرم آمد شاه دين روبروی قوم كينفرمود أيها الناس به صداي حزين زهراست مادرم پسر حيدرمنامم بود حسين وسبط پيمبرم كشتيد يا ورم قاسم وأصغرمزبهر دين فدا شد علي أكبرمكربلا شد حرم بهر برادرمعباس علمدار أمير لشكرم گويد اين ندا حي على الصلاةزين العابدين را أسير كربلا     با فغان گفتا زينب محزون بر سر نعش شاه شهيدانخواهم روم بر سوي شام – أي برادر جانبا فغان گفتا كلثوم أفكار بر سر نعش مير علمداربرادر من آه وواويلا تاج سر من آه وواويلا خاك بر سر من با فغان گفتا عروس ناشاد بر سر نعش قاسم دامادپسر عم من آه وواويلا أي همدم من آه وواويلا أي محرم من با فغان گفتا ليلا با أكبر كي نوجوانم شبه پيمبرأي أكبر من آه وواويلا تاج سر من آه وواويلا خاك بر سر من بر من نظر كن ترك سفر كن از شعله آه من حذر كنآرام جانم آه وواويلا روح روانم آه وواويلا شمع مزارم اسباب عشرت بهر توچيدم رخت دامادي برت نديدمرود رشيدم آه وواويلا أي نا أميدم آه وواويلا عيشت نديدم     شيعيان در سر هواى نينوا دارد حسين خون دل با كاروان كربلا دارد حسين از حريم كعبه و جدش به اشكى شست دست مروه پشت سر نهاد اما صفا دارد حسين بردن اهل حرم دستور جدش مصطفى است ورنه اين بى حرمتى ها كى روا دارد حسين آب خود با دشمنان تشنه قسمت مى كند عزّت و آزادگى بين تا كجا دارد حسين دشمنش هم آب مى بندد به روى شاه دين داورى بين با چه قوم بى حيا دارد حسين دشمنانش بى امان و دوستانش بى وفا با كدامين سركند مشكل دوتا دارد حسين رخت و ديباج حرم چون گل به تاراجش برند تا به جايى كه كفن از بوريا دارد حسين اشك خونين گو بيا بنشين به چشم شهريار كاندرين گوشه عزاى بى ريا دارد حسين       میر علمدار حسین بی سر افتاده شال عزا در گردن حیدر افتاده ای شاه بی دست و علم در میان خون بعد از تو کارم با دوصد لشکر افتاده گشتی ملوم از صحبتم ای برادر جان بر سر تو را شوق علی اکبر افتاده ای میوه ی قلب من و محرم زینب زینب پس از تو در کف دشمن افتاده از مرگ تو ماه حرم ای برادر جان ندای وامحمدا در دل افتاده حیدر بسی زاری کنان می زند برسر اکنون که عباسش به خاک اندر افتاده زینب چنین از واقعه با دل محزون گفتا که شیر نینوا بی سر افتاده بعد از تو شیر کربلا شد سیه روزم چون ذوالفقار مرتضی بی کس افتاده در کربلا شور و نوا از فراق تو گویا که در دشت بلا محشر افتاده در وقت مردن شاه دین بر سرش آمد گفتا سکینه از عطش با غم افتاده شال عزا زین ماجرا روز عاشورا در گردن شیر خدا حیدر افتاده میر علمدار حسین بی سر افتاده شال عزا در گردن حیدر افتاده                        

آخرین مطالب